Rath จริงๆ นะ ไม่ใช่คนอื่น

โคตรเอ๊กซ์ ครั้งนึงผมก็เคยโผล่ไปแถวนั้น

Writing by rathjungzz on Tuesday, 16 of January , 2007 at 1:40 am

อ่ะ ตั้งชื่อเรื่องแปลกๆ จริงๆจะบอกว่า เมื่อวันอาทิตย์ ผมไปดูละครเวทีของโรงเรียนสาธิต มข. (ศึกษาศาสตร์) มาครับ โรงเรียนเก่าผมเอง สมัยผมอยู่ม.6ก็เคยมีส่วนนิดหน่อยในการทำโปสเตอร์กับสูจิบัตร แล้วก็ไปฉายไฟฟอลโลว์ พอแก่มาแล้วเลยแวะไปดูซะหน่อยว่าน้องๆเขาทำกันเป็นยังไงบ้าง

โอด-อน 4 เรื่อง Code-X

งานนี้ผมรับเป็นที่ปรึกษา(ที่อู้งานที่สุดในโลก 55+) ของฝ่ายไหนก็ไม่รู้ ซักฝ่ายนี่แหละ เรื่อง โปสเตอร์ บัตรละคร และสูจิบัตร (แต่อันที่ผมทำการทำงานมีแค่โปสเตอร์ครับ 55+)

ก็ เหมือนตอนที่ผมพูดเกี่ยวกับละครคณะถาปัตนะครับ จะบอกว่าอันไหนชอบ อันไหนไม่ชอบ…

จุดที่ผมชอบ
-โครงเรื่องครับ ถือว่า “ดี” เลยทีเดียว เรื่องนี้ผมขอชมจากใจจริงครับ ผมไม่คิดว่าเด็กมัธยมจะคิดเนื้อเรื่องที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้ แม้ว่าบางจุดจะแอบแป้กไม่สมเหตุสมผลนิดหน่อย แล้วจนจบก็มีบางจุดที่ผมไม่เข้าใจ แต่ความซับซ้อนซ่อนเงื่อนหักมุมซะงั้นของเรื่องมันใช้ได้เลยครับ ชอบครับ อย่างน้อยมันก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อ
-ผมชอบการหักมุมตอนจบมากๆครับ ฆ่ากันไปฆ่ากันมาดี 55+
-น้องนางเอกน่ารักมากครับ 55+ จริงๆ แต่ผมไม่ค่อยชอบชุดที่ใส่ตอนไปลุยถ้ำเท่าไหร่
-น้องคนนั้นน่ะ คนนั้นน่ะแหม ฝ่ายไหนก็ไม่รู้ น่ารักดี…55+
-มี MV เพลงด้วย อย่างน้อยๆก็ถือเป็นการเริ่มต้นครับ ดีครับๆ 55+

จุดที่แปลกๆ + ข้อคิดเห็น ต้องบอกก่อนว่า “ผมดูแล้วไม่เข้าใจเท่าไรนัก เพราะงั้นอาจมีข้อมูลบางอย่างผิดพลาดได้ครับ”

-ก่อนอื่นต้องขอพูดถึงตัวบทก่อนเลยละกันนะครับ คือ บุคลิกของพระเอก (ไม่นับรวมกางเกงโคตรหลวมที่ทำให้มันกลายเป็นเตี้ยล่ำ) ผมรู้สึกว่ามันค่อนข้างแปรปรวนเล็กๆดูไม่ออกว่ามันนิสัยยังไงกันแน่ ตกลงมันจะเป็นหนุ่มขี้เล่นน่ารัก (ม่อจังนางเอกน่ะ) หรือว่าจะเป็นหนุ่มขรึมแต่แอบเก่ง ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกอย่างนั้นนะ แต่ผมรู้สึกว่าผมไม่เข้าใจจริงๆว่าตกลงมันเป็นคนยังไงกันแน่

-ความสมเหตุสมผลของการกระทำครับ มีคนไปเห็นพระเอกอยู่ในห้องที่มีการฆาตกรรม แทนที่มันจะอยู่ให้การกับตำรวจแล้วบอกว่ามันเป็นผู้พบศพ มันดันหนีซะงั้น แล้วใครจะไม่คิดว่าแกเป็นโจรหา - -“ มันเองก็เป็นตำรวจแท้ๆเรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้ (ถึงจะบอกว่าเป็นแผนก็เถอะ แต่ตอนแรกคนดูเขาไม่รู้นะ เขาก็คิดว่ามันโง่ดิ)

-หลายๆเหตุการณ์ ผมไม่เข้าใจว่าจะทำไปทำไม ตอนจบนางเอกแจ้งความแล้วไงอ่ะ พระเอกกับพระรองมันก็เป็นตำรวจไม่ใช่เหรอ ถึงพระรองมันจะทรยศก็เถอะ แต่จริงๆพระเอกมันก็กะมาจับอยู่แล้วหนิ แล้วจะหนีตำรวจกันทำไม - -“

-ดูจนจบยังไม่เข้าใจว่าสุดท้ายแม่นางเอกตายทำไม (แล้วทำไมต้องตายท่าพระอภัยมณีเป่าปี่ - -“) คือว่าถูกเจ๊ค้ายา(ลืมชื่อแล้ว)ส่งพระรองมาฆ่าเพราะอยากได้สมบัติ แต่หัวหน้าตำรวจ(ไม่รู้ตำแหน่งไร)บอกว่าสมบัติมันไม่มีตั้งแต่แรกแล้ว เป็นแผนลวงให้พระรองมันมาติดกับ หมายความว่าใช้แม่นางเอกเป็นเหยื่อเหรอ ? งง ตำรวจเขาคงไม่ทำงั้นหรอกมั้ง แล้วสรุปแล้วตำรวจลงทุนสร้างปริศนาทั้งหมดขึ้นมา(รวมถึงจัดฉากทั้งหมด เช่นเอาศิลาจารึกไปวางในถ้ำอะไรไม่รู้นั่น) เพื่อจับเจ๊าค้ายาเหรอ

-การไขปริศนาอะไรต่อมิอะไรมันง่ายไปครับ แต่คนดูไม่เห็นภาพ ก็คือมายืนๆพูดๆกันแป๊ปเดียว พูดไรกันกูก็ไม่เข้าใจกะพวกเมิง - -“ แป๊ปเดียว เอ่า ไขปริศนาได้แล้วซะงั้น เอ่าเหรอ ไขได้แล้วเหรอ อ่อ โอเช ได้ๆ ไขได้แล้วใช่มะ อันนี้เสนอให้ขึ้นโปรเจคเตอร์ไปเลยว่าวิธีไขปริศนามันยังไง(หรือทำไงก็ได้ให้คนดูเห็นภาพ) ให้คนดูได้มีโอกาสร่วมไขไปด้วย คงสนุกดี

-มีข้อเสนอแนะนิดนึงเกี่ยวกับเรื่องของบทคือ น่าจะมีคำพูดที่มันโชว์โปรมากกว่านี้อ่ะครับ อย่างเช่นคำพูดทางนิติวิทยาศาสตร์ตอนที่บอกลักษณะการตาย ผู้ตายถูกยิงด้วยอาวุธปืน มีพยานรู้เห็นเหตุการณ์ไม๊ มีร่องรอยการตายยังไง ผลการชันสูตรพลิกศพ สภาพของที่เกิดเหตุ อะไรก็ว่าไปสิ (ถ้าไม่รู้จะเขียนยังไงมาถามก็ได้ เดี๋ยวแต่งให้ 55+) นางเอกเป็นนักภาษาอะไรซักอย่างน่ะ ผมว่าเป็นโอกาสโชว์โปรที่ดีสุดๆแล้วนะครับน่ะ สำหรับเรื่องที่มีปริศนามาให้ไขทั้งเรื่อง

-การแสดงรอบที่ผมดูค่อนข้างแข็งมาก โดยเฉพาะพระเอกกับพระรองกัดกันไม่มีความเป็นธรรมชาติของเพื่อนเท่าไหร่ พระเอกนางเอกก็เป็นแข็งๆ แต่น้องพระรองเล่นดีอยู่ ฮาดี 55+ เห็นหน้าก็ฮาแล้ว

-มุขโคตรแป้กครับ 55+ หาความฮาแทบไม่เจอเลยรอบนั้น

-เรื่องฉาก เอ่อ อ่ะนะ ผมว่ามันง่ายไปนิดนึง พวกอุปกรณ์ประกอบฉากมันควรจะมากกว่านี้ครับ ให้คนรู้สึกว่ามันเป็นห้อง โดยเฉพาะฉากกลาง เล่นเอาสีดำทา…จบ มันง่ายไป อย่างน้อยก็เพนท์เอาซะหน่อยก็ยังดีมั้ง

-เรื่องฝ่ายที่ผมเป็นที่ปรึกษา น้องทำงานได้ดีแล้วครับเท่าที่น้องจะทำได้ คำแนะนำต่างๆพี่ก็ให้ไปพอสมควรอยู่ ก็ขอให้ตั้งใจฝึกฝนพัฒนาฝีมือต่อไป งานแบบนี้สำคัญที่ “ความสนุก”ครับ ถ้าน้องสนุกฝีมือมันจะตามมาเอง แต่พี่ก็ขอพูดตรงๆว่า เราทำละคร เราไม่ได้อยากให้คนมาดูเพราะสงสารเด็ก แต่เราต้องการให้เขาเห็นว่าเราเองก็ทำสิ่งที่ผู้ใหญ่ทำได้ เพราะงั้น งานของน้องครั้งนี้ ยังต้องปรับปรุงอีกพอสมควรครับ…และต้องขอโทษจากใจจริงที่พี่ไม่ได้อยู่ช่วยเท่าที่ควรจะเป็น…

-ผมไม่เคยเห็นโปสเตอร์แม้แต่ครั้งเดียว มาเห็นเอาก็ตอนในงานนี่แหละ

-ฝ่ายแสง โอเคครับ มีหลุดๆบ้างแต่โดยรวมก็โอแล้ว แต่ฝ่ายเสียง ไม่รู้สิครับ ผมว่าบางครั้งการมีเพลงมันก็ทำให้ละครดีขึ้น แต่การใส่มากไปมันก็ทำให้รกได้เหมือนกันนะ…. ฉากบางฉากที่เขาพูดๆกันอยู่น่ะ ปล่อยให้เงียบก็ได้มั้ง

-เรื่อง CD เอ่อ ลองเอาตัวเองเป็นคนซื้อนะ…แผ่นละ 50 หนิ แล้วได้แบบนั้นไป คิดว่าจะซื้อหรือเปล่า ถ้างานเราไม่ได้ดีจริง (ผมไมได้หมายถึงเพลงนะ แต่หมายถึงตัว CD โดยรวม) อย่าไปหวังให้เขาซื้อเพื่อช่วยเรา ลดราคาลงมาเอาดีกว่า ให้เขาซื้อเพราะเขาอยากจะฟังจริงๆ

-MV เพลง พูดตรงๆเลยนะ ดูไม่รู้เรื่อง งานเผาเกินไป มุมกล้องง่ายไปนิด ขยันถ่ายหลายๆมุมแล้วสลับมุมไปสลับมุมมาให้มันน่าเบื่อน้อยลงก็ดี ใช้ขาตั้งกล้องตอนถ่ายหน่อยก็ดีนะ

สรุป
อ่านะ ก็คงหมดแล้วละครับ ความเห็นของผมกับละครเรื่องนี้ ออกแนวด่ายับยังไงไม่รู้ 55+ แต่ว่า สิ่งที่อยากจะบอกก็คือ “ทำออกมาได้ดีกว่าที่ผมคิดไว้” 55+ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ผม “ชอบ” ครับ อย่างน้อยตอนดูไปก็ไม่ได้อยากหลับให้มันรู้แล้วรู้รอด รอเวลาแล้วรอเวลาอีกเมื่อไหร่จะจบฟะ

จบแล้วครับ ยาวโคตร 55+

PS.
-ทุกๆคนก็อยากให้สิ่งที่คนมีส่วนร่วมประสบผลสำเร็จงอกงามออกมาอยู่แล้วล่ะครับ ถึงแม้วิธีการจะต่างกันแต่จุดมุ่งหมายมันจุดเดียวกันครับ อย่าคิดว่าวิธีการของตัวเองดีที่สุดแล้วยัดเยียดวิธีนั้นมาให้ผม…
-ไม่เจอน้องมินนานมาก เกือบจำไม่ได้ตอนน้องแกโผล่มา 55+