มุมหนึ่งของความพิการ
Writing by rathjungzz on Thursday, 22 of March , 2007 at 12:50 am
นี่เป็นเรื่องที่ผมติดค้างไว้ในตอนนั้น วันนี้จะมาพูดถึงครับ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับการออกภาคสนามของวิชา Community Medicine หรือเวชศาสตร์ชุมชนครับ

[วิดีโอรายงานการไปศึกษา หนึ่งในงานที่เผาที่สุดในชีวิต - -”]
เรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน และเป็นมุมมองจากมุมหนึ่งที่มีต่อผู้ป่วยเป็นอัมพาตคนหนึ่งซึ่งทีมของผมรับหน้าที่ในการไป “ทำความเข้าใจ” คนไข้คนนี้ครับ
เกี่ยวกับผู้ป่วย
ท่านชื่อลุงเกษมครับ ประสบอุบัติเหตุจากการเมาแล้วขับ(มอเตอร์ไซค์+ไม่มีหมวกกันน๊อค) เมื่อล้มลงหัวกระแทกพื้น เส้นเลือดในสมองจึงแตก ทำให้สมองบริเวณนั้น “ตาย” ครับ (เซลล์สมองพวกนี้ไม่มีการสร้างใหม่ เมื่อเสียไปแล้วก็คือเสียเลย)
จึงเกิดเป็นโรคอัมพาตครึ่งซีกเนื่องจากพยาธิสภาพของสมองครับ นั่นจึงทำให้ ร่างกาย”ซีกตรงข้าม”กับสมองที่บาดเจ็บไม่สามารถขยับได้เลยและไม่สามารถรับความรู้สึกใดๆ ฟังดูอาจไม่เข้าใจ ความรู้สึกคือ เหมือนมีร่างกายแค่ซีกเดียวแล้วมีก้อนเนื้อขนาดครึ่งซีกมาติดร่างกายซีกเดียวของเราไว้น่ะครับ (รวมส่วนของศีรษะด้วยนะครับไอ้ที่เสียความรู้สึกไปน่ะ)
อาการอื่นๆ คือลุงไม่สามารถกลั้นปัสสาวะและ อุจจาระได้ จู่ๆมันก็ไหลออกมาเลยครับ เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง และเนื่องจากอัมพาตครึ่งซีก กล้ามเนื้อลิ้นครึ่งนึงทำงานไม่ได้ จึงพูดไม่ชัด (ฟังไม่รู้เรื่องเลยครับ) นอกจากนี้ก็มีกล้ามเนื้อลีบตามประสาคนเป็นอัมพาตทั่วไป
ฐานะของทางบ้าน จัดอยู่ในชนชั้นแรงงานช่วงบนๆเกือบเป็นชนชั้นกลาง
การไปเยี่ยมลุงในครั้งนี้ ทำให้ผมได้มุมมองบางอย่างเกี่ยวกับความเจ็บป่วยครับ
นั่นคือ ก่อนหน้าที่ลุงแกจะประสบอุบัติเหตุ แกเป็นคนติดเหล้าครับ นั่นคือ หาเงินมาได้เท่าไหร่เอาไปกินเหล้าหมด (เพราะว่าลูกเรียนจบหมดแล้วไม่มีภาระให้ต้องส่งเรียน) เมื่อกลับมาถึงบ้าน ภรรยาก็ไม่ชอบที่ไปกินเหล้ามา รวมถึงลุงเป็นคนที่มีความเครียดมากจนถึงขนาดต้องพบจิตแพทย์(อารมณ์จน เครียด กินเหล้า) จึงทำให้เกิดการทะเลาะกันบ่อยมาก ความสัมพันธ์ในครอบครัวจึงค่อนข้างแย่ครับ
แต่เมื่อลุงแกประสบอุบัติเหตุกลายเป็นคนพิการ ช่วงแรกๆมันอาจจะลำบากบ้าง แต่ผ่านไปสองปี เมื่อพวกผมเข้าไปเยี่ยมลุงและครอบครัวที่บ้าน…
ภาพที่ผมเห็น(อย่างน้อยก็ช่วงเวลาสั้นๆที่ผมได้อยู่กับพวกเขา) ผิดกับที่ผมจิตนาการไว้เล็กน้อย ความรู้สึกของผมคือ ครอบครัวนี้น่ารักแฮะ นั่นคือแบบ ภรรยาคอยดูแลสามีอย่างดี(อย่างน้อยก็เท่าที่เห็น) ทั้งๆที่ลุงแกกลายเป็นเหมือน”ตุ๊กตาที่มีชีวิต” แต่ทุกคนในครอบครัวก็ช่วยๆกันดูแลไม่ทอดทิ้งปล่อยให้ตาย แล้วบรรยากาศในบ้านมันแบบว่า “อบอุ่น”น่ะครับ มีการพูดจาหยอกล้อกัน ตกเย็นมาก็มานั่งคุยกันอยู่หน้าบ้าน ความสัมพันธ์ในครอบครัวผมว่าดีกว่าบ้านผมด้วยซ้ำไปครับ… (ผมสัมผัสได้ถึงความเป็นธรรมชาติครับ พวกเขาไม่ได้แกล้งทำดีเพราะเห็น”คนนอก”เข้ามาเยี่ยมบ้านของตน)
ลุงแกไม่ได้กินเหล้าอีกเลย ลุงกลายเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ถ้าไม่บอกผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อก่อนเคยเป็นโรคเครียด ไม่ใช่ต้องขอบคุณความพิการเหรอครับที่ทำให้เป็นแบบนี้
มันทำให้ผมได้คิดว่า
1.บางครั้งชีวิตก็ไม่ต้องการอะไรมากมายนัก เหมือนลุงแกเมื่อสูญเสียทุกอย่างที่เคยยึดติดไว้ ความยึดมั่นถือมั่นทำให้ลุงเป็นทุกข์(เครียด) เมื่อปล่อยวางได้ล�0
Category: My Medicine
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
Comment by PoMmE*RoSe
Made Thursday, 22 of March , 2007 at 1:38 pm
เหอๆ…น่าสงสารลุงแกเน้อ
แต่ทามงัยได้
มันเปงชะตากรรม
แต่ก้อยังดีที่ไม่ถูกทอดทิ้ง
Comment by 123
Made Thursday, 22 of March , 2007 at 7:25 pm
เอิ้วววววว
Comment by turtledentist
Made Thursday, 22 of March , 2007 at 7:32 pm
อ่ะ…บางทีเป็นแบบนี้ก้อดีแล้วมั้ง…
เราไม่ใช่โดเรม่อน..ไม่มีประตูย้อนเวลา…
ถ้ามันผิดพลาด..ก้อคงถึงเวลายอมรับ
….แค่นี้มันอาจจะพอแล้วก้อได้น่ะ….
…หมายถึงความสุขอ่ะ
Comment by bellinda
Made Thursday, 22 of March , 2007 at 10:59 pm
มันก็เป็นการบอกว่า
ก็ไม่ต้องรอให้พิการก่อน
ถึงจะเลิกเหล้าได้ใช่มั้ย….
Comment by rathjungzz
Made Thursday, 22 of March , 2007 at 11:21 pm
อ่ะ ตอบครับๆ
To ชมพู่
จะว่าไงดีล่ะ ในความคิดพี่คือ ไม่อยากจะคิดว่ามันเป็นชะตากรรมยังไงก็ไม่รู้สิ เป็นความไม่ชอบส่วนตัวที่มีต่อคำนี้ พูดว่ามันเป็น”กรรม”ที่ลุงแกเคยก่อไว้จะดีกว่านะ ส่วนเรื่องถูกทอดทิ้ง อันนี้ก็ไม่รู้สิเพราะมันก็ไม่ได้เกิดขึ้น บางทีสำหรับบางคนการถูกทิ้งมันอาจจะดีก็ได้นะ 55+ ไม่รู้ดิ
To 123
โอ๊วววว
To พี่เต่า
อืมครับ ฉะนี้แล 555+
ปล.ว่าแต่ทำ custom html ได้ยางหนิ
To เบลล์
จะว่ายังไงดีล่ะ… คือ การกินเหล้ากับอุบัติเหตุมันก็ไม่เชิงจะเป็นเหตุเป็นผลกันซะทีเดียวนะเค้าว่า คือแบบ…แต่ของลุงนี่มันหนักจริงๆไง คือคนติดเหล้าน่ะ แบบว่ากินเหล้าเมากลับมาทุกวันอะไรแบบนั้น แต่ในหลายๆแง่บางครั้งการกินเหล้ามันก็จำเป็นในสังคมในบางสถานการณ์อยู่อ่ะนะ… มันอยู่ที่ว่าการกินให้มัน “พอดี” น่าจะเหมาะกว่านะ
Comment by P i n P a K *
Made Saturday, 24 of March , 2007 at 12:34 am
เม้นท์ เม้นท์ มาอ่านบลอคแกบ่อยอะ แต่ไม่ค่อยได้เม้นท์เท่าน้านเอง เขียนหนุกดีนะ แล้วจะติดตามต่อไปจ้า ปล.ช่วงนี้ไม่เจอแกเล้ย
Comment by P o p L i u M ..
Made Saturday, 24 of March , 2007 at 12:44 pm
.. อาจ จา ไม่ เกี่ยว ข้อง กับ เรื่อง เท่า ไหร่ นะ ..
.. แต่ ขอ ยก คำ พูด ของ พ่อ เรา มา ..
.. คือ ..
.. คน จีน ..
.. ต้อง มา วัน เชม เม้ง ช่าย มะ ..
.. คือ การ ใหว้ เรา รพ สัก กา ระ ศพ ..
.. ที่ ตาย ไป ..
.. แล้ว เท่า ที่ ดู ..
.. อา หาร ที่ เอา มา ใหว้ ..
.. จะ มี เป็น โต๊ะ จีน ดี ๆ .. เหล้า แพง ๆ ..
.. ซึ่ง คน ที่ ตาย ไป ..
.. ได้ กิน รึ ป่าว ก็ ไม่ รู้ ..
.. แล้ว ก้อ ต้อง มา จุด ธูป บอก ว่า ให้ ญาติ มา กิน น้า ๆ ..
.. อ้อน วอน กัน ขนาด ..
.. พ่อ เรา เลย บอก ว่า ..
.. แล้ว ทำ ไม ตอน ที่ เค้า ยัง มี ชี วิต อยู่ ..
.. ถึง ไม่ ยอม ให้ กิน อา หาร ดี ๆ .. กิน เหล้า แพง ๆ มั่ง หล่ะ ?? ..
.. ตอน ที่ มี ชี วิต อยู่ ..
.. ทำ ไม ไม่ ทำ ให้ เค้า มี ความ สุข ..
.. ไม่ ใช่ มา ทำ ตอน ที่ มัน สาย ไป แล้ว ..
.. เรา ก้อ ได้ แต่ คิด ..
.. ว่า มัน ก้อ จริง ส่วน นึง ..
.. หาก แต่ ..
.. ตอน มี ชี วิต อย่ ..
.. อาจ มี ปัจ จัย ..
.. ที่ ไม่ สา มารถ เลี้ยง ดู ..
.. ได้ มาก เท่า นี้ ก้อ ด้าย ..
.. แต่ ยัง ไง ..
.. ก้อ คิด ถึง ความ เปน ไป ได้ ..
.. และ ความ พอ ดี ละ กาน ..
.. ตาม สม ควร แหละ คับ ..
.. ป. ล . ..
.. เด๋ว ชวน นะ วัน หลัง ..
.. เร็ว ๆ นี้ ..
.. อย่า ติด เกม มาก หล่ะ ..
.. สาย ตา จา เสีย ..
.. ออก มา ออก กำ ลัง กาย บ้าง นะ ..
Comment by turtledentist
Made Saturday, 24 of March , 2007 at 6:27 pm
อ่ะ…วันนี้มาขอบคุณที่ช่วยสอนนะ….เอาใส่ได้ล่ะ….
แต๊ง..มากๆ
เก่งจิงๆนะเนี่ย
ปล.คราวหน้าสอนอีกนะ…555++
Comment by pilyploy
Made Sunday, 25 of March , 2007 at 9:25 pm
ลุงน่าสงสารนะ
แต่ก็มีกำลังใจดีนะ
ไม่ควรดื่มนะเพื่อนๆ^^
เพิ่งเชงเม้งไปพอดีเลย
ได้ข้อคิดนะเนี่ย PopliuM
Comment by booboo
Made Monday, 26 of March , 2007 at 8:41 am
นางรัฐ ทำไมถากคนอื่นไว้แล้วไม่มาอ่าน ห๊า.. ฉันยังไม่ได้ปิดสเปซซะหน่อย
ส่วนเรื่องมุมมองของคนเป็นอัมพาตหรอ อันนี้เค้าไม่เคยมีประสบการณ์จากคนใกล้ชิดซะด้วยสิ แต่เท่าที่คิดนะ สองสามีภรรยา ถ้าคนใดคนนึงต้องมาเป็นอัมพาตไป คงจะรู้สึกแย่ด้วยกันทั้งคู่ เท่าที่ได้ยินมา ก็ประมาณว่าถึงแม้ตอนแรกจะยังดูแลกันดีๆอยู่ก็จริง แต่ฝ่ายที่เป็นคนดูแล เค้าก็มีภาระหนัก ทั้งยังต้องมาคอยเช็ดขี้เช็ดเยี่ยว รักแค่ไหนสักวันมันก็ต้องหมด ส่วนอีกฝ่ายต้องให้คนมาเช็ดให้ ก็แบบรุสึกอายและรุสึกเป็นภาระ สุดท้ายก็ต้องให้อีกฝ่ายนึงจากไป เพื่อหาสิ่งใหม่ที่ดีกว่า
แต่อีกมุมนึง บางทีอาจให้ลูกหลานดูแล หรืออาจเป็นการพิสูจน์รักแท้ ทำให้เรารู้ว่า…นี่แหละคู่แท้ของเรา ก็ได้นะ
Comment by หมั่นไส้น่ะแต่ไม่แสดงออก
Made Tuesday, 27 of March , 2007 at 5:33 pm
เฮ้อ!!!!!!
เพราะชีวิต คือ ชีวิต
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
เพื่อนๆเราหลายคนก้อมีความคิดเหมือนกันน่ะเนี้ย
Comment by SaNoOkGeR
Made Tuesday, 27 of March , 2007 at 11:06 pm
งี๊แหละชีวิต….
…….
เราก้อใช้ชีวิตของเราให้คุ้มค่าที่สุดละกัน
ทำในสิ่งที่อยากทำ
ฝันในสิ่งที่อยากฝัน
ทำเพื่อคนอื่น
แต่ก้ออย่าลืมทำเพื่อตัวเองด้วย
มีความสุขกะสิ่งรอบๆตัว
แล้วก้ออย่าลืมสนใจคนข้างๆด้วย
ป.ล. ทุกครอบครัวจะมี”ความอบอุ่น” ในรูปแบบที่ต่างกันไป
ลองหามันให้เจอ…แล้วจะยิ้มออกนะ
Comment by KinD_sQuaRE
Made Wednesday, 28 of March , 2007 at 5:03 pm
สิ่งที่เห็น…กับสิ่งที่เป็น…มันไม่จำเป็นต้องคล้อยตามกัน
คนเราบางที…ไม่จำเป็นต้องทำอย่างที่คิดก็ได้
ที่เห็นคนมีความสุข…รู้ได้อย่างไร…ว่าข้างในใจนั้นมีความสุขจริงๆ
คนเรามักมีการแสดงออกที่….ที่….บางทีอาจจะถึงขั้นตรงข้ามกับใจคิดด้วยซ้ำ
……..
อาจจะดูเหมือนระแวง…ไม่ค่อยไว้ใจการแสดงออกของคนอื่นนะ
คือ…บางทีการดูหนังบางประเภท….ก็ทำให้ความคิดในช่วงนั้นๆของคน…เปลี่ยนไป
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิต…เป็นเหมือน…ของขวัญ
ไม่ว่ามันจะดีหรือร้าย….
อย่างไรเสีย…ทุกอย่าง…ต้องมีสิ่งที่เป็นส่วนดีในตัวมันเองเสมอ..
…เราเชื่ออย่างนั้นนะ…
Comment by puypy....
Made Thursday, 29 of March , 2007 at 2:17 pm
โลก…รู้สึกว่ามัน “เกินพอดี” โลกเลยใช้ “ความพิการ” เปลี่ยนชีวิตของลุง…
^
^
^
^
อาจจะเป็นที่เกินพอดี พระเจ้า…เลยทำให้มันพอดี
เท่าที่เห็น…..และเป็นอยู่
Comment by rathjungzz
Made Thursday, 29 of March , 2007 at 8:42 pm
อาา ห่างหายไปนาน ตอบคร้าบๆ
To ปิ่น
Thanks น้าที่เข้ามา จะว่าไป…ช่วงนี้เค้าไม่ได้เจอใครเลยนี่หว่า T_T วันๆไม่ได้ไปไหนเลย
To บักป๊อปเหลี่ยม
อืม มันไม่เกี่ยวจริงๆน่ะแหละ แต่ก็ไม่เป็นไร…
เรื่องนี้ จริงๆมันก็ไม่ผิดทั้งสองฝ่ายน่ะแหละกูว่า จะมีใครกล้าพูดรึเปล่าล่ะว่า “อ่ะ วันนี้ปู่ขอกินอาหารดีๆละกัน หลานอดข้าวซักมื้อนะ แล้วเดี๋ยวปู่ตายก็ส่งไข่ต้มไปให้ปู่กินเอาก็ได้” มันก็แปลกๆอยู่น่ะแหละเนอะ
ปล.ไม่ได้เล่นเกมแล้ว แต่ก็ไม่ได้ออกกำลังเหมือนกัน
To พี่เต่า
ไม่เป็นไรคร้าบ (รู้สึกไม่ได้ช่วยอะไรเลย สอนโดยการบอกให้ไปหาใน Google นี่ก็เป็นการสอนที่แปลกๆอยู่นะครับ 55+) ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้ไปสเปซพี่อีกเลย เดี๋ยวไปเร็วๆนี้แหละครับ
To พลอย
ขอบใจน้าที่แวะเข้ามาบ่อยๆ เดี๋ยวแอดเมลล์พลอยดีกว่า
To บูติค
เอ่า อัพแล้วเหรอ ลืมไปเลย 55+ ก็ในเอ็มมันไม่เห็นขึ้นอะไรเลยแมะว่าอัพแล้ว… เรื่องมุมมอง เค้าก็คิดว่าทั่วไปมันก็น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ แต่ครอบครัวนี้มันไม่เป็นไง ก็เลยรู้สึก เออ แปลกดีแฮะ… อะไรเป็นตัวทำให้เกิดความเบื่อหน่ายที่จะดูแล เค้าว่าจุดนี้แหละที่มันน่าสนใจ เท่าที่ดูๆมา เค้าว่าเรื่องงานนี่แหละเรื่องหลัก ถ้าเป็นคนทำงานสบายๆไม่มีอะไรทำมาก มักจะไม่มีปัญหานะ ไม่รู้สิ เรื่องแบบนี้ก็ต้องดูกันต่อไป
To น้องหมั่น ฯ
สรุปหนูเป็นใครอ่ะลูก…
To SaNoOkGeR
เค้าชอบประโยคนี้นะ “ทุกครอบครัวจะมี”ความอบอุ่น” ในรูปแบบที่ต่างกันไป” มันก็จริงน่ะแหละ…
To KinD_sQuaRE
จะว่ายังไงดีล่ะ คือมันก็มีคนบางประเภทในโลกเหมือนกันนะ ที่เวลาถามว่า “คุณมีความสุขกับชีวิตดีหรือเปล่า” เขาตอบกลับมาว่า “ไม่” น่ะ คนส่วนใหญ่อาจจะตอบว่า “ก็เรื่อยๆ” หรือหลายๆคนก็ตอบว่า “มีความสุขดี” เราว่าคนที่ตอบว่า “ไม่” น่ะคือมันไม่มีความสุขสุดๆแล้วจริงๆ ไม่งั้นก็อย่างน้อยก็น่าจะ “ก็เรื่อยๆ”
ในเคสข้างบน เราเองก็ไม่รู้หรอกว่าจริงๆเขารู้สึกยังไง… แต่สิ่งที่เราคาดว่าจะได้ยินเมื่อได้คำสั่งให้ไปเยี่ยมคนเป็นอัมพาต คือเวลาถามคำถามนี้แล้วเขาจะตอบว่า “ไม่” ซะอีก คืออย่างน้อยก็ไม่ถึงขนาดนั้น (แม้ว่าจริงๆจะรู้สึกอีกอย่าง) เราว่ามันก็ดีแล้วล่ะ
ชอบประโยคนี้นะ “อย่างไรเสีย…ทุกอย่าง…ต้องมีสิ่งที่เป็นส่วนดีในตัวมันเองเสมอ.”
To น้อง purpy
หนูเป็นคริสต์เหรอ ? อืม…น่าจะจับมาเถียงกับพ่อพี่ 555+ รายนั้นไม่เชื่อพระเจ้าอย่างแรง ส่วนตัวพี่เอง พูดกันตามตรงพี่ก็ไม่ได้นับถือนะ แต่เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวน่ะแหละ ไม่มีผิด ไม่มีถูก ถ้าทำยังไงแล้วมีความสุขก็ทำไปเถ๊อะ…
ปล.สรุปน้องชื่ออะไรหนิ
Comment by ปลา
Made Monday, 2 of April , 2007 at 11:46 pm
อืม จะว่าไงง่ะ หลงทางมาก็ไม่เชิง 55
ส่วนเรื่องที่อ่านไป อืม สุดยอดจริงๆ
แล้วจะแวะมาบ่อยๆน้า





