Rath จริงๆ นะ ไม่ใช่คนอื่น

ดีครับ

blog เป็นความสุขทางใจของผู้เขียน
แต่อย่าให้มันผูกมัดตัวผู้เขียนนะครับ

สับสนและยังสับสนอยู่ 55

ช่วงนี้เค้าพยายามหาตัวเองในอินเตอร์เน็ต
..เหอะๆ ก็ยังหาต่อไป…

พอดีผ่านมาหนะ…

เหอเหอ…

แวะเวียนมาทักทาย…

ตอนจบนี่คุ้นๆเนาะ…แสงอาทิตย์ลอดกิ่งไผ่ 7 ต้น…หุหุ

ไปละค้าบบ…

ทักทายด้วยคน ^^

เก่งจัง สู้ต่อไปค่ะ

เปลี่ยนเป็นแสงอาทิตย์ลอดผ่านขนจักแร้ได้ป่ะ -_-” อิอิ

สู้ ๆ ค่ะ ทำตามใจตัวเองดีที่สุด ไม่มีใครบังคับให้เราเขียน blog อยู่แล้ว ทุก entry เป็นเพราะว่าอยากเขียน บางอย่างในชีวิตไม่เข้าใจบ้างก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ (มีเพื่อนเคยบอกมา :D)

Fighting!!!

ภาระหน้าที่อารายหว่า

ไปละ แวะมาทักทายเช่นกัน 55+

อื้ม!! มาอัพตอนไหน ก็จะเข้ามาดูให้นะเพ่

“อีกนานไหม ฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือน หรือจะอีกปี
กี่หมื่นคำล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่…คิดถึงเธอ” (D.M.Y.)

พี่รัฐหายไป….อีกแล้วววววววว
ที่หนีไป..ไปตามหาหัวใจอ่ะป่าวเนี่ย 555+
ยังไงก็อย่าหายไปเลยนะ มาโฉบๆๆบ้าง
อย่าปล่อยให้นานเกินไป..เดี๋ยวใจมันจะคิดถึงหละพี่ อิอิ

ลป.ไม่ได้นับถือคริสต์อ่ะคับ หนูชาวพุทธแท้ๆเด้อจ้า
เอ่อ..ชื่อ ปุย อ่ะค่า

เท่าที่เห็น…และเป็นอยู่ค่า

สวัสดี รัดจิงจัง

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะจ๊ะ

อยากจะบอกรัดว่า
1.อีเมลที่เค้าให้รัดไปน่ะ เค้าไม่ได้ใช้ ช่วยเปลี่ยนเป็นอีเมลนี้ด้วย (อีเมลที่มันให้กรอกตอนเม้นรัดน่ะ)
2.เรื่องเปลี่ยนบล็อกน่ะ คิดว่าคงไม่เปลี่ยนแล้ว มันยุ่งยาก รู้สึกเหมือนเพื่อนจะเข้าใจผิดหลายคน แต่ก็ช่างมันขี้เกียจอธิบาย เอาเป็นว่าบล็อกยังอยู่นะจ๊ะ

ส่วนคอมเม้นสำหรับรัดในหัวข้อนี้ อยากบอกว่า
1.ชีวิตรัด มันช่างสับสนเนอะ จั๊กหยั๊ง 555 ก็คนมันมีความคิด รัดชอบคิดอะไรอยู่คนเดียว คิดไปเรื่อยๆ แต่ระวังบ้านะ อย่าอยู่ในโลกของตัวเองมากเกินไป ออกมาสู่โลกภายนอกซะมั่งเด้อ 555
2.ที่บอกว่าบล็อกจะอัพบ้าง ไม่อัพบ้าง ก็เออนะ มันก็เป็นเรื่องส่วนตัว ก็เวบนี้เป็นเวบของรัด รัดก็ควรจะปล่อยความเป็นตัวของตัวเอง อยากอัพก็อัพ ไม่อยากก็ไม่อัพ มันก็ถูกต้องแล้วล่ะ
แค่อยากจะเป็นว่า รัดเนี่ย เป็นรัดจิงจิงเนอะ ??

ลืมบอกวัตถุประสงค์ เดี๋ยวรัดเข้าใจผิด
ไม่ได้โกรธ ไม่ได้ประชด ห้ามโกรธ ห้ามงอน โอเค๊

สุดท้ายขอให้รัด”หล่อ”ต่อไปนานๆ เน้อ

ฮาโหลๆ ทักทายค่า
หลังจากหลงมากจากblog ยุ้ย ก็เข้ามาอ่าน blog พี่รัฐบ่อยๆ 5 5 + +

มีอะไรอยากเล่า มีอะไรอยากบ่น ค่อยเข้ามาเขียนบ้างเป็นครั้งคราวก็ได้ครับ หรือบางที อัพขำๆ แก้เหงา ให้คนเข้ามามีอะไรอ่านเล่นก็ไม่เลวเหมือนกัน ^^

เราเขียนบลอกนะครับ ไม่ใช่บลอกเขียนเรา ไม่ต้องมานั่งกังวลว่าจะดองนานหรอกจ้า

เวลามีปัญหา (แหม่ ผมเพิ่งมีสดๆร้อนๆ) อย่าอยู่กับตัวเองอย่างเดียวนะครับ หาเพื่อนคนอื่นมารับรู้รับฟังด้วย ปัญหาจะเบาลงเร็วกว่าครับ เชื่อผมๆ

….พี่รัฐ
ยุ้ยถากตัวเองแล้วนะ - -” ไปอ่านๆๆๆๆ

ที่พี่รัฐไปเม้นไดยุ้ยว่า เหมือนดาราญี่ป่น
ดาราญี่ปุ่นที่ว่าเนี่ย ประเภทไหน คงไม่ใช่ AV นะ
5555

ไปแว้ววว
วันหลังจาแวะมาใหม่

จำไว้เลยนะ มาถากกัน !!

บ๊าย บาย

ความสับสน….ความสับสน….

จุดเริ่มต้นของความเข้าใจ….และความเข้าใจอย่างผิดๆไปตลอดหลังจากนั้น..

เป็นความรู้สึกที่ทุกคนคงต้องเจอ…อย่างน้อยก้อซักครั้ง…ในชีวิต

เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย…เฮ้อออ…555+

โลกนี้มีเรื่องที่ไม่เข้าใจหลายอย่าง….แล้วเฉพาะเรื่องที่เป็นของตัวตนเราเองน่ะ…

เข้าใจดีแล้วหรอ…….( เห็นทำเป็นอยากเข้าใจโลก 5555 ล้อเล่นๆ )

( แต่จิงๆแล้วแอบคิดจิง )… ทำไมต้องเข้าใจ….ในบางเรื่องที่…บางทีเราอาจไม่จำ

เป็นต้องเข้าใจ…แค่รับรู้มันก้อพอ…..

หืม..ภาระ….ภาระอะไรเหรอ?

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ถึงผมจะใช้คำว่า”สับสน” และโทนเรื่องมันดูเศร้าๆ แต่ผมไม่ได้เป็นทุกข์อะไรนะคร้าบบบบบ ก็แค่สับสนเอง ไม่เห็นมีไรเลย 555+

To พี่ catkun พี่ Jennessa

ขอบคุณมากๆครับ ได้มีคนที่เขียนบลอกดังๆมาสนับสนุนแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกว่ามาถูกทางแล้วจริงๆ…

To โม

เค้าชอบความสับสนนะ… เค้าคิดว่ามันถูกแล้วล่ะ ที่เราจะถามตัวเองซะมั่งว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ไม่ใช่ปล่อยให้กระแสมันพาไปล่องลอยไปเรื่อยๆ เขาทำอะไรก็ทำตามเขา

ว่าแต่หาอะไรในเนทเหรอ - -”

To SaNoOkGeR, kong, wawa , คนที่ไม่(เคย)เข้าตา(…ใคร..) ,นู๋แอร์, TuTa Rx, น้องปุย, ส้มๆ

ขอบคุณสำหรับคำทักทายครับ 555+

To booboo

อ่ะ หวาดระแวงๆ 55+ รู้อยู่น่าว่าไม่ได้โกรธ ครั้งนี้ไม่มีเหตุจูงใจเหมือนครั้งนั้น เรื่องเปลี่ยนบลอก เชียร์สุดใจให้เปลี่ยน อยู่สเปซไปไม่มีอนาคตหรอก

เรื่องระวังบ้า ช้าไปแล้วล่ะบูติค เค้าบ้าไปเรียบร้อยแล้ว 55+

To พี่ปัด

เอ่า พี่ไหงมางั้นล่ะครับ 555+ พี่บอกเองไม่ใช่เหรอว่าจะไม่เอาปัญหามาเขียนลงบลอกเด็ดขาดน่ะครับ 55+ ปัญหาของใครคนนั้นก็ต้องแก้เอง !! ( อ่ะ ล้อเล่นคร้าบ 55+เข้าใจว่าพี่หมายถึงจะไม่เขียนลงบลอกแต่ไปคุยกับคนจริงๆเอาใช่มั้ยครับ)

ตรงจุดนี้แหละครับที่ตอนนั้นผมไปเม้นท์ไม่ทัน ความคิดผมคือ ถึงจะเอามาเขียนลงบลอกก็ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ คนเราถ้าไม่เกิดปัญหาขึ้นกับตัวเองจริงๆ มองไปที่ปัญหาของคนอื่น มันก็เป็น”เรื่องงั้นๆ” ทั้งนั้นแหละครับผมว่า ยิ่งคนที่ห่างจากเราเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องของเรามัน “งั้นๆ” มากเท่านั้น

ซึ่งนั่นแหละครับ ผมชอบมุมมอง “ก็งั้นๆ”ที่คนอื่นมองมาที่ปัญหาของผมมากๆเลยครับ มันทำให้รู้สึกว่าปัญหาที่คาใจสุดๆมัน”ก็งั้นๆ”ขึ้นมาจริงๆ (ผมว่ามุมมองนี้ก็คล้ายๆมุมมองที่มองสิ่งที่ใหญ่กว่าเรามากๆของพี่นะครับ)

To น้องยุ้ย

เดี๋ยวพี่ไปเม้นท์ตอบๆ 55+

To KinD_sQuaRE

เอ่า ผมนึกว่าเป็นเพื่อนคณะมาตลอดเลยครับ 55+ โทษทีนะครับ

ส่วนเรื่องนี้ ผมก็คงไม่ไปสงสัยหรอกคร้าบว่า “อเมริกามันรบกับอิรักทำไม” 55+ เรื่องที่ไม่เข้าใจก็เกี่ยวกับตัวผมเองล้วนๆนี่แหละครับ

ผมว่าเรื่องความเข้าใจตนเองนี้ มันก็ไม่จำเป็นต้องเข้าใจทั้งหมดจริงๆนั่นแหละครับ แต่ผมคิดว่าความเข้าใจมันก็ทำให้เราดำรงชีวิตไปได้สมดุลขึ้นนะครับ รู้ว่าตัวเราต้องการอะไร และทำไมถึงทำอะไรแบบนั้นออกไป ถ้ามันเจ็บ แล้วเราไม่รู้ว่าเราไปทำไม เราก็จะทำซ้ำๆอยู่อย่างนั้น แล้วก็ไม่หายเจ็บซักที แต่ถ้าเรารู้ว่าเราต้องการอะไรจากการกระทำนั้น บางทีเราอาจจะคิดวิธีอื่นที่มันไม่เจ็บออกมาก็ได้นะครับ (ผมไม่ได้เจาะจงพูดถึงเรื่องความรักนะครับ ผมหมายถึงเรื่องทั่วๆไป)

จริงอยู่ว่าสิ่งที่เราคิดว่าเราเข้าใจ มันอาจจะผิด แต่ผมก็ยอมที่จะเข้าใจผิดๆไปอย่างนั้น ดีกว่าจะไม่ทำอะไรเลยนะครับ หรืออย่างน้อยๆ ก็ขอให้ผมได้รู้ว่าตัวเองกำลัง”ไม่เข้าใจ”เรื่องอะไรอยู่ก็ยังดี(หมายถึงเรื่องที่ไม่เข้าใจนั้นมันสร้างปัญหาให้ผมด้วยนะครับ ไม่ใช่สงสัยไปซะหมด) คำตอบอาจจะยังไม่ต้องก็ได้ ซักวันคำตอบมันก็มักจะโผล่มาเอง… หรือถ้าไม่มา ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยหนิครับ

แล้วถ้าเกิดว่า…เกิดวันนึงผมจะอยากเข้าใจโลกขึ้นมา ผมก็ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดนะครับ ความรู้ทั้งหลายในโลกนี้ไม่ว่าจะวิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ หรือมนุษยศาสตร์อะไรก็ว่าไป “มันก็เกิดจากการที่มนุษย์พยายามจะเข้าใจโลกในด้านต่างๆไม่ใช่เหรอครับ” แล้วผมก็คิดว่าไม่เห็นจำเป็นต้องเก่งมาจากไหนเลย ไม่จำเป็นต้องเข้าใจตัวเองก่อนด้วย (นักวิทยาศาสตร์เก่งๆที่เหมือนจะอีคิวต่ำก็มีออกถมไป) ทุกๆคนมีสิทธิ์ที่จะ”อยาก”เข้าใจโลกกันทั้งนั้นแหละครับ ^ ^

คิดเห็นยังไงแลกเปลี่ยนได้นะครับ…ผมชอบความเห็นของพี่นะครับ ทำให้ได้คิดดีครับ

To แป๋ว

เอาน่า ก็มีละกัน งี้แหละ หนุ่มฮอท

ผ่าน + หลงๆ เข้ามา

เลยแวะมาทักทาย หุๆ

ว่าแต่ ทำไมต้องกิ่งไผ่ 7 ต้นด้วยเนีย??

ทำไมต้องรอให้
แสงอาทิตย์ ลอดผ่านกิ่งไผ่ 7 ต้น
??????????????

อิอิอิ

อูว์…………..
ชีวิตนี้……….
วุ่นวายดีเนาะ…..
ขนาดปิดเทอมน่ะเนี้ย….
เปิดเราก้อเจอกันใหม่แล้วกาน……
กลับไปใช้ชีวิตที่วุ่นวายกว่าเดิม……..
รัดหายไปอย่างนี้สาวๆ คงคิดถึงแย่เลย….
(หมั่นใส้จิงๆ…..ตาม concept….อ่ะ ล้อเล่น)

ฝากอีกหน่อยล่ะกาน…แก้เครียด(แหนะยังทามหน้าแอบเครียดอีก)
..เศษแก้วมันบาดคม
..เศษอารมณ์มันบาดใจ
..เศษเหล็กยังขายได้
..แล้วเศษใจใครจะเอา
(อย่าหั้ยเราขำอยู่คนเดียวน๊า…ยิ้มเข้าไว้)

อัพหน่อย อยากอ่าน:cry:

:arrow:ขอบคุณสำหรับปกสมุดนะคะ

ธีมนี้เวลาดูด้วย firefox (ที่ไม่ตัดคำไทย) ตัวอักษรตรงด้านล่าง hello ตั้งแต่ บลอกเดาๆ มันหล่นลงมา -_-” ใน ie7 เป็นปกติ

คนอื่นก็ซี้ๆกันอยู่ ส่วนพี่ wat ก็ไปเม้นท์ตอบแล้ว งั้ตอบหมั่นไส้คนเดียวละกันนะ 55+

ไม่รู้สิ ตอนนี้สนุกกับชีวิตดีนะ เค้าชอบปิดเทอมมากว่าเปิดเทอมอีก ได้ทำอะไรที่อยากจะทำดี ชอบๆ

ส่วนกลอนที่ให้มา ไม่เก็ทอ่ะ แต่เราไม่ปล่อยให้เธอขำคนเดียวหรอก อ่ะเราช่วยขำ :razz::razz:

อาา. แบบว่าหลงเข้ามา

เพลินๆ บล็อกเท่ดี