IRYU : เรามาเป็นหมอเก่งเวอร์กันเถอะ
Writing by rathjungzz on Thursday, 24 of May , 2007 at 10:20 pm
กลับมาเป็นผมคนปกติหลังจากติสท์แตกไปคราวที่แล้ว วันนี้ขอพูดถึงซีรีย์ญี่ปุ่น (ทุกคนอึ้ง อีกแล้วเหรอ สรุปกุเข้ามาบลอกรีวิวซีรีย์ญี่ปุ่นใช่มั้ยห๊ะ) อ่ะ วันนี้ขอพูดถึงซีรีย์ญี่ปุ่นที่เคยดูตอนปิดเทอม (ตอนยังไม่เป็นวัยรุ่น) เรื่อง IRYU : Team Medical Dragon
พูดถึงเรื่องนี้ในฐานะแฟนพันธุ์ทางซีรีย์ญี่ปุ่นคนนึง พูดตรงๆผมเฉยๆกับเรื่องนี้นะครับ เป็นซีรีย์ที่รวมสูตรสำเร็จแถมเดินตามสูตรแบบไม่หักมุมซักกะติ๊ดเลย (แต่ถึงอย่างนั้นก็แอบลุ้นตามให้อยู่) แถมเนื้อเรื่องและบทก็ใกล้ละครไทยเข้ามาสเตปนึงผิดซี่รีย์ญี่ปุ่นทั่วไป นั่นทำให้ผมเฉยๆกับมันครับ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของ อาซาดะ ริวทาโร่ (Sakaguchi Kenji) หมอศัลย์หัวใจระดับเทพแต่ถูกกลั่นแกล้งจนตกอับไปใช้ชีวิตอยู่ริมทะเลรอวันโดนคลื่นซัดตาย พอดีว่าก่อนจะตายดันมีคนเห็นแววนั่นคือนางเอกของเรื่อง ชื่อว่า เป้ย ปานวาด เอ๊ย !! ไม่ใช่ (หน้าเหมือนโคตรๆ) ชื่อ หมอคาโตะ อากิระ (Inamori Izumi) กำลังทำวิจัยเพื่อจะเอาตำแหน่งศาสตราจารย์โดยจะทำการผ่าตัดหัวใจแบบพิเศษที่ไม่เคยมีใครทำได้ในญี่ปุ่น (ไม่รู้โม้ป่าว) แต่พอดีกลัวว่าตัวเองไม่เทพพอ เลยต้องหาแพะ เอ๊ย !! หาผู้ช่วย ก็เลยมาชวนพระเอกเราไปกรีดใจกัน เรื่องราวก็ดำเนินไป…
เมื่อไหร่โรงบาลศรีจะเป็นงี้ - -” (ก่อนอื่นต้องทาสีไอ้ตึกเหลืองเขียวนั่นใหม่สินะ)
ย้อนกลับไปที่ผมบอกว่าถ้าดูในฐานะคนดูผมเฉยๆ แต่ถ้าดูมันในฐานะนักศึกษาแพทย์ เรื่องนี้กลับเป็นเรื่องนึงที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผมในระดับนึงเลยทีเดียวครับ
หนังมันห่วยหนังมันดียังไง ก็ไปตัดสินกันเอาเองละกันนะครับ เรามาพูดถึงดูหนังแล้วมันส่งผลยังไงต่อชีวิตดีกว่าครับ
พี่เทพ (อาซาดะ ริวทาโร่)
1.Superman
อาซาดะ ริวทาโร่ มันเป็นซุปเปอร์แมนครับ - -” หมอบ้าไรผ่าตัดกี่ทีๆก็ทำให้หมอศัลย์ในโรงพยาบาลอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น (ก็ในเรื่องเขาว่างั้นอ่ะ) อ้าปากค้างทุกคนแถมบอกว่า “เป็นไปไม่ได้” ใช่ครับ คนดูก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ มันเก่งเวอร์เกินมนุษย์มนาเกินไป…
และเรื่องนี้ก็มีหมอหลายๆคน (ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับพระเอก) ที่ผู้สร้าง”จงใจ”ใส่มาให้เป็นหมอเลวๆ (ไม่สนใจคนไข้ สนแต่ธุรกิจ สนแต่ตำแหน่ง) ให้ไม่มีฝีมือแต่ได้ดิบได้ดี ให้คนดูเกลียด…
จริงอยู่ว่าอาซาดะอาจจะเป็นซุปเปอร์แมนที่ไม่มีจริงในโลก แต่พอได้ดูแล้ว… ผมดันอยากเป็นซุปเปอร์แมนบ้างน่ะสิครับ 55+ ก็รู้อยู่ครับว่าจะให้เก่งแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็อยากจะเป็นหมอที่เก่งที่สุดเท่าที่ผมจะเก่งได้ และผมก็ดันรู้สึกเกลียดหมอห่วยๆที่มีแต่ความเห็นแก่ตัวแต่ไม่มีปัญญาช่วยชีวิตคนไข้ขึ้นมาจริงๆ(ตามที่ผู้สร้างเขาต้องการเด๊ะ - -”) และทำให้ผมไม่อยากเป็นแบบนั้น
บอสใหญ่ของเรื่อง หมอที่เลวขนาดนี้ไม่รู้จะมีจริงรึเปล่า ยังไม่ค่อยได้เจอหมอเท่าไหร่
ไม่ว่าคุณจะทำงานอยู่ในสายไหนก็ตาม แต่ผมคิดว่าดูแล้วก็คงจะเกิดความรู้สึกอยากจะทำงานของตัวเองให้ดีที่สุดขึ้นมาไม่มากก็น้อยแหละครับ…
2.ความยากลำบาก
พี่เทพ(อาซาดะ) เคยเป็น NGO มาก่อน พี่แกเล่นไปอยู่ในประเทศที่มีสงครามอยู่(ไม่รู้ประเทศไหนเหมือนกัน รบกันยังกะ Black Hawk Down) และไปคอยรักษาคนบาดเจ็บที่นั่น มันคงเป็นชีวิตที่ยากลำบากน่าดู ต้องไปอยู่ในที่ทุรกันดาร(ไม่รู้มีห้องน้ำใช้ป่าว) ต้องรักษาชีวิตคนด้วยอุปกรณ์ที่จำกัด แต่สิ่งที่เขาได้แลกกลับมานั้นก็คือฝีมือและการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าระดับเทพที่พูดไปเมื่อข้อที่แล้วนั่นเอง (ถึงจริงๆแล้วมันเทพเพราะมันเป็นพระเอกก็เถอะ - -”)
นางเอกของเรื่อง หามุมที่เหมือนเป้ยไม่ได้เลยแฮะ แต่ดูไปดูมาจะรู้สึกเองครับ
มันมีส่วนทำให้ผม…กล้าก้าวข้ามเส้นที่กั้นระหว่างความสุขสบายกับความลำบากออกไปขุดทรัพย์ที่ฝังไว้ในโซนของความลำบาก เพราะผมหวังและเชื่อมั่นว่าชีวิตที่เผชิญกับความยากลำบากมันจะทำให้ผมแข็งแกร่งและเก่งขึ้นครับ ผมจะเผชิญกับอุปสรรคทั้งๆที่ไม่มีอุปกรณ์ ไม่มีอะไรเลยนั่นแหละ
ระยะหลังๆเวลามีอะไรที่มันไม่สบายนัก (ที่เป็นเมื่อก่อนไม่ทำแน่ๆ) เช่น ออกกำลังกาย ทำกิจกรรมกลางแจ้ง ทำชั้นหนังสือเอง ไปติดต่ออบต. หรืออะไรทั้งหลายที่ไม่เคยทำมาก่อน(และไม่คิดจะทำซักนิด) ผมจึงอาสาไปทำครับ และมันก็ทำให้ผมรู้สึกว่า”ได้อะไร”ให้ชีวิตทุกครั้งที่ทำจริงๆ และทำให้ผมติดใจลองทำอะไรหลายๆอย่างต่อไป (และความรู้สึกมันก็เหมือนได้เจอขุมทรัพย์จริงๆครับ)
ถ้าคุณได้ดู คุณอาจจะมีความรู้สึกกลัวความลำบากน้อยลง และอยากไปหาอะไรที่มีค่าให้ชีวิตแต่มันดันฝังไว้ในโซนยากลำบากบ้าง ไม่มากก็น้อยแหละครับ…
รองบอส
3.Teamwork
เรื่องการทำงานเป็นทีม ผมชอบจริงๆตอนที่พี่เทพบ้าอำนาจผ่าตัดตามใจฉัน จนเป้ย(นางเอก)ไม่ปลื้มเลยถามพี่เทพไปว่า “สำหรับคุณ ทีมมันคืออะไร” พี่เทพยอมขอโทษและจะไม่ผ่าแบบนั้นต่อถ้าเป้ยไม่เห็นด้วย
เขาถ่ายบรรยากาศในห้องผ่าตัดมาให้ดูด้วย (ส่วนใหญ่ในเรื่องก็อยู่ในนั้นแหละ - -”)
เรื่องการทำงานเป็นทีมเป็นอะไรที่ผมอ่อนมาก เพราะที่ผ่านมาฉายเดี่ยวมาตลอด ถ้าทำอะไรเป็นทีมก็มักจะเป็นตัวประกอบเสมอ(ประมาณพวกมีไว้พอให้กลุ่มมันครบ) หลังๆเริ่มได้รับหน้าที่สำคัญขึ้นก็รู้สึกว่าตัวเองทำงานเป็นทีมไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน เพราะผมไม่ค่อยฟังชาวบ้าน ดูเรื่องนี้แล้ว ทำให้ฟังมากขึ้นนะครับ (นี่ขนาดมากขึ้นแล้วนะ ทุกคนอึ้งรอบ 2 - -”)
————————————————————-
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
-เรื่องนี้ Mizukawa Asami ที่เล่นเป็นคิโยริใน Nodame Cantabile ก็มาเล่นด้วยครับเป็นนางพยาบาลกิ๊กพระเอก (เรื่องนี้นางเอกกับพระเอกไม่ได้รักกันครับ ถึงบางตอนและบางคนจะลุ้นให้มันรักกันก็เถอะ) ผมว่าเรื่องนี้เธอสวยขึ้นกว่าตอนโนดาเมะมากเลยนะครับ ดูแล้วนึกถึงนางเสือดาว 55+ เป็นดุๆโหดๆดี
-Koike Teppei ที่เล่นเป็นหมอฝึกหัด(อารมณ์เด็กในสังกัดของพระเอก) เรื่องนี้หน้าเหมือนแฮรรี่ พอตเตอร์มาก ผมติดภาพลักษณ์คุณหมอของเขาไปเลย ไปดู Gokusen 2 กับ Dragon Zakura อึ้งเลยสิครับ เฮ้ย เปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอคนเรา (จริงๆเรื่องแบบนี้ในซีรีย์ญี่ปุ่นผมก็เริ่มชินแล้วล่ะครับ - -”) เคสเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอนี่พี่เทพเองก็ไม่เว้นนะครับ (แต่เรื่องนี้พี่แกรับบทเป็นหมอศัลย์ได้เหมือนมากๆ หมอศัลย์ที่ผมรู้จักชอบหน้าตาสไตล์นี้แหละ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันครับ 55+)
-เรื่องนี้ สร้างมาจากการ์ตูนครับ (มิน่าเวอร์ซะยังกะ Dr.K)
-เรื่องนี้ คนกลัวเลือด(จริงๆ)มิควรดูครับ ส่วนพวกคิดว่าตัวเองกลัวถ้าอยากดูก็ดูไปเถอะครับ
-เคยมีหลายๆคนเปรียบเทียบกับ Grey’s Anatomy ว่าเก(ร)ย์ดีกว่า ผมเองยังไม่เคยดูเกย์ (แผ่นก็อยู่ในห้องนี่แหละ - -”) เลยเปรียบเทียบไม่ได้ ไว้ดูแล้วเดี๋ยวผมมาเทียบกันให้ดูครับ
-ในเรื่องนี้มีหมอเลวๆเยอะ ซึ่งในชีวิตจริง ผมว่าหมอเลวๆขนาดนั้นก็ไม่ได้หากันง่ายๆหรอกครับ แต่อันนี้เล่นเป็นศูนย์รวมเลย - -” มาที่เดียวเจอได้เลวทุกประเภท เป็น One-Stop service จริงๆ
-เรื่องนี้ ผมว่ามันตลกอยู่อย่างนึงครับ คือตัวละครมันเก๊กกันเกินไป - -” อารมณ์หนังเจ้าพ่อมาเฟียมากๆ เดินๆไปต้องเก๊กหน้าขรึมทำเป็นไม่เห็นกันนะ พอสวนกันไปซักนิดดันพูดขึ้นมา (แล้วทำไมตะกี้ไม่คุยกันให้มันรู้แล้วรู้รอด - -”) พอคุยได้ซักพักอีกคนก็จะพูดประโยคที่เหมือนจะเท่แล้วเดินหนี บักคนถูกหนีก็เดินตามเขาไปพูดอีกเด้ะ พอตามไปก็หนีอีก (ทำไมมันไม่ยืนคุยกันดีๆ จะเดินเล่นกันเหรอ - -”) เป็นแบบนี้หลายฉากมากๆและมีทุกตอน
ชอทนี้ไม่ได้คุยกับคนข้างหลัง แต่ชอทที่คุยแล้วเดินหนีกันจะเยอะมาก - -”
-จากนี้ไปถ้าผมพูดถึงซีรีย์เรื่องไหน ผมจะแจก OST.เพลงที่คิดว่ามันเพราะ และเปิดบ่อยๆในเรื่องเสมอเลยนะครับ (เรื่องเก่าๆก็อัพให้แล้วนะครับ)
สำหรับเรื่องนี้คือ
-AI -Believe (มีนักร้อง เป็น theme song เล่นตอนจบ)
-Blue Dragon (ทำนองเฉยๆ Main theme)
-Aesthetic (เพลงร้องอีกเพลงนึง ชอบๆ)
————————————————————-
ปล.
-หลายคนทักว่าเปิดเทอมมานี้ผมเปลี่ยนไป ผมเปลี่ยนไปจริงๆครับ (และโดยส่วนตัวคิดว่าในทางที่ดีขึ้นอยู่ - -”) แต่ซีรีย์เรื่องนี้แค่ “มีส่วน”ทำให้ผมเปลี่ยนไปเท่านั้นนะครับไม่ใช่แค่ดูแล้วจะเปลี่ยนจากหลังเท้าเป็นหน้ามือได้ การที่เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เกิดจากอะไรหลายๆอย่างช่วยกันเสริมมากๆครับ ^ ^
-เรื่องการออกจากความลำบาก คอนเซปท์เดียวกับตอนที่ผมเขียนเรื่อง “ไปเที่ยวดีมั้ย” นั่นแหละครับ (อย่างที่บอกว่าอะไรๆมันช่วยเสริมกัน)
-วันนี้เลย 3 ทุ่มมามากแล้ว(ได้ข่าวว่า 4 ทุ่มแล้ว - -”) ขอตอบคอมเม้นท์วันหลังละกันนะครับ
-พูดเรื่องทำอะไรยากๆแล้วก็นึกถึงวันก่อน เป็นปล.ที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ - -”
ผมไปช่วยแม่ทำกับข้าว (ระยะหลังค้นพบว่าการไปช่วยแม่ทำกับข้าวนี่เป็นความสุขเล็กๆอย่างนึง) แล้วมันต้องหั่นปลาตัวเล็กๆขนาดประมาณ 20×5 cm. ไม่รู้ปลาอะไรเหมือนกัน โคตรลื่น(ไม่รู้มันเป็นญาติกับปลาไหลรึเปล่า - -”) โดยใช้มีดอีโต้ครับ เพราะบ้านไม่มีมีดเหลือ ปลาเวรนี่มันไหลสุดๆจริงๆครับ จับยังไงก็ไม่อยู่ แถมมีดก็ใหญ่เหลือเกิน จะควักไส้มันออกมาทีนี่ก็ยากเหมือนกัน ตัวนึงตกประมาณ 10 นาทีได้กว่าจะทำเสร็จ (แล้วมีประมาณ 20 ตัว - -”) ตอนผมผ่าไปแรกๆผมแทบอยากจะลุกไปหยิบ forceps(ที่คีบ) กับมีดผ่าตัดพร้อมกรรไกรคู่ชีพ(อันเดียวกับที่ผ่าอาจารย์ใหญ่นั่นแหละครับแต่ว่าล้างแล้ว) มาเจื๋อนมันให้รู้แล้วรู้รอด คงเสร็จได้เร็วขึ้นโข แต่ผมนึกไปถึงพี่เทพนี่แหละครับ ถ้าไม่ทำสำเร็จด้วยอุปกรณ์ที่มีอยู่อย่างจำกัดมันก็ไม่มีความหมายดิ สุดท้ายผมก็ตัดสินใจไม่ไปหยิบ แล้วก็ใช้อีโต้นั่นแหละผ่ามันต่อไปจนเสร็จทุกตัว (และก็เละทุกตัว - -”) แต่มันก็ให้รู้สึกว่าใช้อีโต้ได้เก่งขึ้นนะครับ 55+ แถมได้ความภูมิใจอีก
Category: My Entertainment, My Medicine
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
Comment by turtledentist
Made Thursday, 24 of May , 2007 at 11:33 pm
อ่ะ..ไม่รู้มันผิดพลาดออะรัย…เเต่ไอ้คอมเมนต์ 2อันด้านบนมันเป็นของพี่เอง…สงสัยจะเป็นที่คอมพี่…น้องรัฐลบได้ก็ลบออกซะนะ…แถมเป็นเมลล์คนอื่นอีก…กำ..ลบซะนะ
…ว่ากันเรื่องซีร่ญี่ปุ่น…แฟนพันธุ์เเท้จริงๆนะเนี่ย…เเถมเข้ากะคุณน้องด้วย..เรื่องหมอๆนี่นะ
เด๋วจะไปหามาดูมั่ง…ดีๆมีหนังดีๆมาเเนะนำด้วย…เอามาฝากอีกนะ
…
…เรื่องน่าตื่นเต้น…พี่เข้าเวปน้องรัฐจากเวปคนอื่นด้วยล่ะ…เเบบไปเจอโดยบังเอิญ…
เป็นเวปที่พี่เข้าบ่อยๆ…เข้ามานานล่ะ…เเล้วตอนี้ในเวปก็มีลิ้งเวปของน้องรัฐ…
น่าตื่นเต้นมากๆ…
…
..รู้สึกว่าจะเขียนดีขึ้น…หมายถึงใช้ภาษาดีขึ้น…จะเข้ามาอ่านบ่อยเเล้วกัน
Comment by norm
Made Thursday, 24 of May , 2007 at 11:37 pm
เม้นท์ๆๆๆ
เค้าว่าเรื่องนี้พระเอกมันเก่งเวอร์เกินไปจริงๆแหละ ผ่าอะไรก็ได้หมด
แต่มันสนุกดีนะ ดูแล้วรู้สึกมีพลัง+กำลังใจมากขึ้นจริงๆ:brave:
แล้วก็เพิ่งรู้ว่าวิสัญญีแพทย์ต้องทำอย่างอื่นด้วย นอกจากโปะยาสลบ
ปล.รพ.มันสวยมากเลยอ่ะ:happy:
Comment by ส้มๆ
Made Friday, 25 of May , 2007 at 11:37 am
+ รีวิวละเอียดดีอ้ะ ถ้าพี่รัฐจะเปลี่ยนเป็นบลอกรีวิวซีรี่ย์จะไม่แปลกใจเลย 55+ 
+ เทปเปน่ารักเนอะ แสดงอะไรก็ดูดี ร้องเพลงเพราะอีก ออกPBด้วยแหละ(ออกมานานแล้ว) เผื่อพี่รัฐจะอยากได้ 
+ เค้าบอกว่าข้าวหน้าปลาไหลญี่ปุ่นมันแพงเพราะทำยากนี่แหละ 
ว่าแต่ปลานั่นมันปลาอาร๊ายย 
+ ไม่เคยดูซีรี่ย์ญี่ปุ่นจริงๆจังแบบครบทุกตอนซะที :leaf:
+ พี่รัฐมี The O.C. มั้ยอ่ะ อยากดูมั่กๆ 
p.s.
ว่างๆก็ไปเล่นนะ ขำดี เป็นเกมผ่าตัดหัวเข่าอ่ะ เพื่อนส่งมาให้(แอบภูมิใจ เดาถูกเกือบ 80% 
)
Comment by booboo
Made Friday, 25 of May , 2007 at 12:15 pm
หวัดดีเทพรัด
เขียนยาวเนอะ แต่ก็อ่านหมด รัดสามารถเขียนเรื่องยาวๆ ให้คนอ่านสนใจและอ่านได้จนจบ
เรื่องนี้ เค้าชอบหมอฝึกหัดอ่ะ แบบว่า “หล่อ” เอิ้กๆ
แล้ว “อะไรหลายๆ อย่าง” ที่มันเปลี่ยนรัดอ่ะ เล่ามาได้ป่าว เล่ามาวันละอย่างก็ได้ ผ่อนส่งๆ
ช่วงนี้เห็นรัดเข้ากิจกรรมทุกอันเลย อิอิ รึว่า ม่อเด็ก 555+
Comment by PeeTai
Made Friday, 25 of May , 2007 at 11:16 pm
ถ้ามันเป็นซีรีย์เกาหลี ก็จะเวิร์กมากเลยครับ เพราะผมติดดูแต่ซีรีย์เกาหลีท่าววววน้านนนนนนน 
Comment by ่๋๋Jet_XP
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 2:24 am
น่าดูอยุ่นะเนีย
โรงบาลสวยดี เห็นด้วยควรสาสีตึกนั้นซะใหม่
เหอๆ พี่รัตทำกับข้าวด้วย!
น่าสงสารปลาผู้โชคร้าย 20 ตัวนั้นจัง ขนาดตายไปแล้วนะ :namo:
Comment by เฮียหมู
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 1:58 pm
อยากดูบ้างจังครับ
Comment by pilyploy
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 4:57 pm
ซีรีย์ญี่ปุ่นเค้าทำดีเนอะ
มีสาระกะข้อคิดทุกเรื่องเลย
Comment by rathjungzz
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 6:28 pm
มาๆ ตอบๆ
To พี่เต่า
อ่าก่อนอื่นก็ขอบคุณครับสำหรับคำชม ผมเองมาอ่านที่ตัวเองเขียนไปบางครั้งก็รู้สึกมันมั่วๆเหมือนกัน - -” ก็คงค่อยๆปรับแหละครับ ว่าแต่เวบที่ลิ๊งค์มามันเวบไหนรึ ไม่เห็นมี incoming links มาเลยครับ
สำหรับเรื่องซีรีย์ อยากดูเรื่องไหนบอกผมได้เลยครับ เด๋วเอาไปให้ สบายมากๆ 55+ มีอะไรก็แบ่งๆกันแหละครับ
To ประนอม
เนอะๆ ดูแล้วบ้าพลังขึ้นดี ส่วนวิสัญญีแพทย์ ก็เห็นแต่โปะยาไม่ใช่เหรอ กับควบคุมพวกสภาพร่างกายละมั้ง อันนี้ไม่แปลกๆ แต่ที่เค้าแปลกใจคือหมอรีแฮบมันต้องเข้าไปดูผ่าตัดด้วยเหรอฟะ 
(จริงๆก็ไม่เห็นทำไร ก็มีแต่ยืนดูเฉยๆ - -”)
ปล.ช่ายๆ สวยจริงๆ โรงบาลเราจนถึงทุกวันนี้เค้าก็ยังทำใจไม่ได้ :namo: ก่อนทาสีนั้นมันปรึกษาใครรึเปล่าฟะ แล้วก่อนออกแบบโรงบาลมาเป็นแบบนั้นมันถามใครรึเปล่า หรือถามแล้วแต่ทุกคนผ่านหมด ถ้าอย่างนั้นเค้าจะเศร้าใจกับเซนส์ทางศิลปะของหมอมากๆเลย (ปกติก็เศร้าอยู่แล้วล่ะ :spoiled:)
To ส้มๆ
-อย่าว่าไป รู้ป่าวว่าส่วนใหญ่ที่เข้ามาบลอกพี่ เข้ามาอ่านรีวิว 1 Litre of tears นะ 555+
-เวบที่ให้มามันโหลดได้ป่าวอ่ะ อยากได้อยู่นะๆ ไม่ได้จะมากรี๊ดเทปเปแต่ชอบดูว่ามันแต่งตัวยังไงกัน - -” (อยากได้ PB ของ idol ญี่ปุ่นหลายๆคนด้วย 55+ มีเวบโหลดมะๆ :idea:)
-ไม่รู้ปลาไรเหมือนกัน เด๋ววันหลังทำให้กิน (ใครจะกล้ากิน - -”)
-อะไรคือเดอะโอซีเหรอลูก 
-เคยเล่นแล้วแค่เล่นไม่จบ รีบๆ (ตอบถูกเกือบหมดเหมือนกันแหละ หุๆ แอบภูมิใจ -จริงๆก็แค่ทำตามที่มันบอกไม่ใช่เหรอ - -”)
To บู80
-หุๆ จริงๆก็มีไม่กี่คนหรอกนะที่อ่านจนจบเวลาเขียนยาวๆ (เค้าเคยลอบถาม Feedback ดูแล้ว หุๆ) แต่ก็ไม่ซีเรียสหรอก ชอบก็อ่านไม่ชอบก็อ่านคร้าบ
-ให้เล่าเหรอ ไม่รู้ดิ อยู่ที่อารมณ์ตอนกำลังจะอัพแหละว่าอยากพูดถึงเรื่องไร - -” ยิ่งอารมณ์แปรปรวนอยู่
-กำ ถูกหาว่าไปม่อน้องอีกแล้ว 
(งี้แหละสังคมไทย ทำดีไม่มีใครเห็นค่า ชริๆ :cry::cry:)
To พี่ไท้
กำ มีการจำกัดเชื้อชาติด้วยเหรอครับ 55+ ซีรีย์เกาหลีผมก็ดูบ้างนะครับ จริงๆงานดีๆมันก็มีทุกประเทศแหละเนอะครับ
To เจตน์
พอเริ่มแก่มาก็ชักจะเบื่อร้านอาหารตามสั่งขึ้นทุกที - -” ก็เลยต้องหัดทำไว้ อยากกินไรจะได้ทำกิน (แต่ทำอาหารนี่มันก็สนุกไปอีกแบบนะ :cool:)
กำ เป็นบุญของพวกมันตะหากเล่า
To เ_ยหมู
อยากดูก็บอกสิครับเฮีย เดี๋ยวผมเอาไปให้ครับ ตอนนี้ก็ไม่มีใครดูเรื่องนี้ แผ่นยังว่างๆ
To พลอย
ไม่ดีทุกเรื่องหรอก มันก็มีดีมีไม่ดีนั่นแหละ แต่เรื่องที่เราได้ดูส่วนใหญ่มันต้องเป็นเรื่องที่ดังที่นั่นไงเขาเลยกล้าเอามาขายในไทย มันดูหมือนเยอะเพราะสื่อเขาเยอะมีทีวีตั้งไม่รู้กี่ช่องปีนึงมีผลิตออกมาไม่รู้กี่เรื่อง ปีนึงจะมีซีรีย์ดีๆหลายๆเรื่องก็ไม่แปลกหรอก
แต่เค้าชอบหลายๆจุดในซีรีย์ญี่ปุ่นที่สุดแล้ว จริงๆประเทศไหนทำละครแบบไหนมันก็เป็นการตอบสนองความต้องการของคนในสังคมนั้นแหละ ที่ญี่ปุ่นการแข่งขันมันสูงไง หนังที่ดูแล้วเกิดกำลังใจมันเลยขายดี เขาก็เลยต้องทำหนังงั้นออกมา
Comment by TuTa Rx
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 9:51 pm
พี่เทพรัฐ จบไปเปนหมอผ่าตัดบ้างเด่ หุหุ
เออ แต่พี่รัฐเก่งง่า ดูแล้วเอามาหาข้อคิดได้
ต๊ะนิดูซีรี่ส์อารัยม่ายเคยเอามาคิดได้เล๊ย(โง่) แหะๆ…..
Comment by MO
Made Saturday, 26 of May , 2007 at 10:19 pm
รัดทำกับข้าว ??!!
รัดใช้อีโต้? เหอๆ
ซี่รี่หมอๆไม่เคยดูหรอก
เคยแต่แอบชอบหมอคนนึงตอนไปโรงบาลอ่ะ
น่ารักมั่กๆ แต่มารุตอนหลัง พี่แกเป็นเกย์ซะงั้น T^T:shock:
Comment by Zieghart
Made Sunday, 27 of May , 2007 at 12:34 pm
อ่านแล้วได้อารมณ์ตัวละครจาก Dr. K จริงๆนะ…แล้วฉากพูดเท่ห์ตอนเดินสวนกันเนี่ย นึกภาพออกเลย 555
สิ่งสำคัญมากๆสำหรับหมอ จนเกือบจะสำคัญที่สุด…ในความคิดพี่นะ คือการทำงานเป็นทีมแหล่ะ ไม่ต้องไปพูดไกลถึงขั้นที่จบแล้ว ต้องอยู่กับสาขาอื่นๆอะไรเลย เอาแค่ตอนเรียนเนี่ย การมีเพื่อนช่วยกันเรียน ช่วยกันอ่าน ช่วยกันสรุปน่ะ สบายกาย+สบายใจกว่าเป็นไหนๆ
โลกมันกว้าง คนๆดียว ตาคู่เดียวน่ะ มองอะไรได้ไม่มากหรอก แต่ถ้ามีคนหลายๆคน มีตาหลายๆคู่ เราก็จะได้ภาพที่มันสมบูรณ์มากขึ้นเรื่อยๆ พี่เชื่อแบบนั้น
หมอไม่เก่งนะ เจอบ่อย(แถวนี้มีหลายคน )แต่หมอที่เลวน่ะ ก็ดูไม่ออกง่ายๆหรอก ว่ามากหรือน้อยแค่ไหน (ที่แน่ๆ คงไม่ได้อยู่กันเป็นกลุ่ม boss/mid boss/ big boss )อะไรแบบในเรื่องหรอก 
วิสัญญี หลักๆในห้องผ่าตัด ก็คือต้องคอยควบคุมสภาพร่างกายคนไขข้ และจดบันทึกรายละเอียดของคนไข้ทั้งหมด+ข้อมูลผ่าตัดอย่างละเอียดน่ะ หลายครั้งก็มีปัญหาที่เค้าต้องเข้ามาแก้เยอะนะ แบบ กรณีคนไข้รู้สึกผิดปกติตอนที่หมอผ่าตัดอยู่ เวียนหัว อยากอีซก อะไรเงี๊ย
ปล. ตอนนี้โคตะระไม่ว่างเลย รัฐเอ๊ยยย นี่ก็เพิ่งได้คนไข้ใหม่มาตอนเช้ามืดวันอาทิตย์เนี่ย พยาบาลโทรตามถึงหอเลย ต้องไปนั่งซักประวัติ ตราวจร่างกาย พร้อมนำเสนอหน้าคลาสวันพรุ่งนี้ โอยยยย อยากอัพบลอก อยากดูหนัง อยากบลาๆๆๆ :spoiled:
Comment by Zieghart
Made Sunday, 27 of May , 2007 at 12:36 pm
^
แก้คำผิด หมอวิสัญญี เข้าหาคนไข้ตอน เวียนหัว อยากอ๊วก หรือเผลอฟื้นขึ้นมากลางคัน (กรณีที่ไม่ได้แค่ block หลัง) อะไรเงี๊ย
Comment by booboo
Made Monday, 28 of May , 2007 at 10:18 pm
…เรื่องซีเครียด
ขอบใจที่ให้แง่คิด เค้าลบหน้านั้นออกไปแล้วล่ะ เพราะมันไม่ยุติธรรมกะอีกฝ่าย
เค้าก็ผิดด้วยแหละเพราะมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ เนื่องจากหลายๆ คนก็บ่นๆ มา แล้วเมื่อหลายคนยิ่งพูด มันก็ยิ่งโกรธ แล้วเค้าก็ลงที่ไดอารี่ ซึ่งมันสาธารณะเกินไป ซึ่งตอนแรกก็ไม่คิดว่าใครที่รู้จักเค้าจริงๆ จะมาอ่าน
อีกอย่างนึง การที่รัดจะมาช้า มันก็ไม่ผิด เพราะอาจารย์รัดไม่ได้เผาปีนี้ การที่รัดมาน่ะ ถือว่าเป็นน้ำใจ น่านับถือ เค้าว่าอาจารย์รัดต้องเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวรัดแน่นอน
ยังไงก็ยังต้องเป็นแลบเมทไปอีกนานน…
…เรื่องไม่ซีเครียด(กรุณาปรับอารมณ์)
ขอบใจสำหรับหนังน้ำตา 1 ลิตร สนุกมาก ให้แง่คิด นางเอกน่ารัก เรื่องนี้เป้นส่วนนึงรึป่าวที่ทำให้รัดเปลี่ยนแปลงตัวเอง เค้าก็นั่งดูกะเพื่อนที่หอแหละ อยากบอกว่า ไม่ร้องไห้เล้ยยย 555+
แต่พวกเค้าดูกันแบบรวดเดียวอ่ะ คือกะว่าวันนี้วันหยุด ดูให้หมด พรุ่งนี้จะได้ไปทำอะไรต่อ (นับว่ารัดใจแข็งมากที่ดูวันละแผ่น)
สุดท้ายนี้อยากบอกว่า ถ้ามีหนังดีๆ อีก….ไม่เอาแล้วนะ ไว้สอบเสร็จก่อน 555+
ปล.แผ่นหนัง แพรน้อยยืมต่อนะ
Comment by นู๋แอร์
Made Wednesday, 30 of May , 2007 at 12:07 am
รัฐทำกับข้าว!!!
อืมม นะ
นึกภาพแล้ว ก้น่ารักดี 55+
Comment by CityBlue
Made Wednesday, 30 of May , 2007 at 12:26 am
ดีครับ หาอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ มาบอกเล่ากัน เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ดูหรอก ซีรี่ส์พวกนี้:lol:
Comment by PommE-rOse
Made Thursday, 31 of May , 2007 at 9:07 pm
อยากเหงสภาพปลา 20 ตัว
ที่ถูกพี่รัฐ ปู้ยี้ปู้ยำ
555+
Comment by PommE-rOse
Made Thursday, 31 of May , 2007 at 9:07 pm
:fear:
Comment by -:Natsume:-
Made Friday, 1 of June , 2007 at 2:13 am
ทำกับข้าวด้วย……..ผ่าปลา…….ไม่เคยพบไม่เคยเห็น…….:fear:
แบบว่าที่บ้านไม่มีใครทำกับข้าวอ่ะนะ ไม่มีใครมีเวลา ส่วนแม่บ้านก็ออกแนวทอมๆอีกตะหาก:eek:
Comment by หมั่นไส้น่ะแต่ไม่แสดงออก
Made Friday, 1 of June , 2007 at 8:45 pm
ขอโทด…ที่หมิ่นประมาทรัดเกินไป(หาว่าไปหม้อน้องซะงั้น..ว่าแต่หูดำยังอ่ะ..อ่ะล้อเล่น555!!!):razz:
เค้าก้อเริ่มเหนความตั้งใจของรัดแล้วล่ะ..ก้อขอหั้ยทำงานเพื่อสังคมอย่างนี้ตลอดไปแล้วกาน
ส่วนเรื่องหนังทำไมชอบดู ซีรีย์ ญี่ปุ่นจัง (ทุกเรื่องเลยที่พระเอกไม่ค่อยหล่ออ่ะ…:shock:)
เค้าว่าซีรี่ย์เกาหลีน่าดูกว่า…มันก้อมีเรื่องที่สนุกๆหั้ยดูเยอะอยู่น๊าพระเอกก้อหล่อ..นางเอกยิ่งน่ารักเลย
ส่วนเรื่องทำกับข้าวผู้ชายหัดทำไว้ก้อไม่เสียหาย..แถมการได้ทำกะครอบครัวเค้าว่าเปนอะไรที่มีความสุขมาก…ถึงจะได้ล้างผักก้อถือว่าอาหารจานนั้นเปนฝีมือเราแล้วแหละ
ปล. รัดไปเปนติวเตอร์สนุกมั้ยอ่ะ…เจอเรื่องขำๆก้อมาเล่าหั้ยฟังหน่อยล่ะกาน
Comment by ส้มๆ
Made Friday, 1 of June , 2007 at 10:09 pm
:happy: มันมีให้เลือกนิดนึง แบบพร้อมผ่าป่ะ ผ่าข้างไหน ไรแบบเนี้ย น่ะ นิดนึงๆ
p.s. ขอบคุณพี่รัฐ(จริงๆ)น่าจะไปเป็นจิตแพทย์อ่ะ คุยแล้วสบายใจดี ประมาณนั้น 55+
วันนี้ได้กลับบ้าน!!! เย่ๆๆๆ
Comment by ICE_Bear
Made Saturday, 23 of June , 2007 at 6:32 pm
:happy: รัฐทำกับข้าวด้วยหรอ นึกภาพออกเลยนะเนี่ย คงจะน่ารักดีอะ :happy:อยากกินกับข้าวที่รัฐทำมั่งจัง จะอร่อยมั้ยนะ :?:เก่งหลายอย่างเนอะ ดีจังเลย
Comment by พี่คนนึงแหละ
Made Thursday, 27 of December , 2007 at 12:14 am
ตรูว่าแล้ว ว่าเป็นน้องคณะ ภาษาถิ่นนี่ออกมาเลยนะน้อง อยู่พรีคลีนิกอ่ะดิ
ว่างมาอัพขนาดนี้ พี่ก็แฟนพันธุ์แท้ซีรี่ญี่ปุ่นเหมือนกัน แต่ตั้งแต่ขึ้นคลีนิกไม่ค่อยได้ดูเรยตรู
