สนธิสัญญาพฤษภา วัยรุ่นเขาพัฒนาแล้ว…
Writing by rathjungzz on Tuesday, 8 of May , 2007 at 10:42 pm
หลังจากเคยมีโครงการ “รัฐจะทำนะหนู” ที่ว่าจะทำตอนปิดเทอมแต่ก็มีอันต้องล้มเลิกไป มาวันนี้ขอหยิบโปรเจคเดิมมา Cover ใหม่ในนาม “สนธิสัญญาพฤษภา วัยรุ่นเขาพัฒนาแล้ว”
ประวัติความเป็นมา
ได้รับแรงบันดาลใจ (หรือเรียกอีกอย่างว่าลอกนั่นแหละ - -”) มาจากบลอกคุณไอ้แอนนนนนครับ (หลายคนอาจจะยังไม่รู้แต่ผมเป็นแฟนคลับบลอกนี้นะครับ หุๆ) ของพี่แกใช้ชื่อว่า ปฏิญญากุมภาพันธ์ 28 วันตามติดชีวิตไอ้แอนนนนน เป็นโครงการที่ผมเห็นว่ามันเจ๋งมากๆ และเหมือนจะมีหลายคนเห็นด้วยกับผมนะครับ พากันทำตามกันมาหลายคนแล้ว รายละเอียดของปฏิญญาที่ว่าเข้าไปอ่านได้ในบลอกพี่แกแหละครับ
——————————————————–
รายละเอียดโครงการ
1.ถ้าวันไหนไม่ติดธุระอะไร จะไปออกกำลังกายทุกวัน
เนื่องจากขณะนี้ตัวผมเองกำลังเผชิญหน้ากับสภาวะวิกฤติทางด้านน้ำหนักตัว น้ำหนักตัวพุ่งพรวดหยุดไม่อยู่ยิ่งกว่าราคาน้ำมัน จากผลการวิจัย(ส่วนตัว)พบว่าเพื่อนๆ 75 % ทักผมตอนเปิดเทอมด้วยคำว่า “อ้วนขึ้นรึเปล่ารัฐ” (ช่างเป็นคำทักทายที่ดั่งศรรักแทงเข้ากลางอก ฝังลึกจนเจ็บปวดหัวใจยิ่งนัก - -”) เมื่อทักกันหลายคน + กับภาพที่เห็นในกระจก ทำให้ผมสามารถตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า “อืม อ้วนขึ้น” 555+ และจากการที่ไปยูบาร์ที่บอกในครั้งที่แล้ว ผมพบว่าผมสูญเสียความสามารถในการใส่เสื้อไซส์ M ที่เคยใส่ได้เกือบทั้งหมดไปแล้ว T_T (พร้อมกับได้ความสามารถใหม่ในการกลายร่างเป็นแหนม OTOP เหมือนในโนดาเมะมา - -”)
ผมจะปล่อยให้ร่างกายตัวเองเกิด Hypertrophy (การขยายขนาด - -”) อย่างนี้ต่อไปไม่ได้แล้วครับ ถึงผู้หญิงสมัยนี้จะบอกว่าผู้ชายอ้วนๆน่ารักก็เถอะ (ผู้หญิงคนไหน - -”) แต่ผมจะไม่อุ้มท้อง 5 เดือนอยู่อย่างนี้ไปยืนเก๊กขรึมตอนเป็นสตาฟฟ์ระเบียบในงานเชียร์ปีนี้แน่ๆ -*- และอีกอย่างนึงจะได้มีสุขภาพแข็งแรง ไม่เสื่อมสมรรถภาพด้วยครับ (หมายถึงร่างกายไม่เสื่อมครับ แหมๆ 555+)
2.ผมจะเล่นอินเตอร์เน็ตอย่างไม่เกิดประโยชน์ให้น้อยลง
ก่อนอื่นผมต้องบอกเล่าพฤติกรรมทุกวันนี้ครับ สั้นๆง่ายๆคือผมหมดเวลาไปกับอินเตอร์เน็ทวันละประมาณ 3 ชั่วโมงได้ นี่คือหมดจริงๆโดยไม่เกิดประโยชน์ใดๆทั้งสิ้น (พอๆกับนั่งหายใจทิ้ง) โดยการนั่งแช่อยู่หน้าคอมนั่นแหละ ปิดๆเปิดๆหมาย่างเล่น เข้าเวบนั้นเวบนี้เพราะไม่รู้จะเข้าอะไร แล้วก็ไปนั่งปั่นบอร์ดคณะ พอมีคนมาตอบที่ปั่นไปเมื่อกี้ ก็ไปปั่นใหม่อีกรอบ ไม่มีคนตอบก็รอให้มีคนมาตอบอยู่นั่นแหละ - -” วนๆเวียนๆอยู่อย่างนี้เป็น 3 ชั่วโมง (หมายถึงวันธรรมดานะครับ ถ้าเสาร์-อาทิตย์มากกว่านั้นเยอะ) จริงๆก็รู้นะว่าทำไปทำไม แต่คิดว่ามันน่าจะมีทางออกที่ดีกว่านี้…
ก็เลยคิดว่าเวลามากขนาดนั้น เราเอาไปทำอะไรที่มีประโยชน์กับชีวิตได้ตั้งมากมาย แต่จะให้ตัดขาดกันแบบหักดิบเลยก็คงจะโหดร้ายกับเด็กวัยรุ่นวัยใสอย่างผมไปหน่อย (ตูยังวัยรุ่นอยู่เฟ้ยยย) ก็เลยคิดว่า จากนี้ไปจะกำหนดให้ตัวเองสามารถเล่นอินเตอร์เน็ทได้ในช่วงเวลา 10.00-12.00, 16.00-18.00, 20.00-21.00 และ 24.00 น.ขึ้นไปเท่านั้น รวมเวลาแล้วมันก็ไม่น้อย แต่มันน้อยกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้แน่ๆ
3.ถ้าดูซีรีย์จะไม่ดูเกินวันละ 1 แผ่น
ผมคิดว่าการดูซีรีย์ที่ดีๆให้ข้อคิด (หรือหนังดีๆ) เป็นการส่งเสริมการเรียนรู้ให้ชีวิตทางหนึ่งครับ แต่ที่ผ่านมาสมมติว่าลองได้ดูไปแผ่นนึงแล้วมันก็จะอยากดูแผ่นต่อไป สุดท้ายก็ไหลยาวดูมันจนจบเรื่องนั่นแหละ แล้วช่วงหลังๆของเรื่องด้วยความล้าจากการคิดตามมาตลอดในแผ่นแรกๆ ช่วงหลังๆเลยไม่ค่อยจะได้อะไรให้ชีวิตเท่าไหร่ เพราะเริ่มเหนื่อย ใช้ความคิดเยอะเกิน (อารมณ์จะสอนอะไรกูก็ไม่เอาแล้ว - -”) แถมยังเป็นการผลาญเวลาอย่างมาก ก็เลยคิดว่า ควรจะดูอย่างมากแค่ 1 แผ่นเท่านั้น (ประมาณ 2 ชม.) เป็นเวลาที่พอเหมาะแล้วในแต่ละวัน และยังเป็นจุดสมดุลที่ทำให้ได้เก็บรายละเอียดของตัวหนังด้วยครับ
4.ผมจะอัพบลอกอย่างน้อยอาทิตย์ละ 1 ครั้งให้ได้
บอกตามตรงครับ สำหรับการทำบลอก ตอนนี้ผมอยู่ในช่วงขาลงมากๆ ไอเดียตีบตันสุดๆไม่รู้จะเขียนอะไรดี การทำบลอกกลายเป็นความกดดันอย่างนึงของชีวิตผมไปซะงั้น… ผมตระหนักถึงเรื่องนี้ และทำให้ผมได้ค้นพบความจริงว่า ไม่ใช่แค่เรื่องบลอกครับ “อะไรก็ตาม”ที่ผมเริ่มสนุกไปกับมันและรู้สึกว่าตัวเองทำได้ดี มันจะเหมือนมีบ่วงเล็กๆที่ยิ่งผมทำต่อไปเรื่อยๆมันยิ่งรัดคอผมให้ทรมานมากขึ้นเรื่อยๆ (เป็นการกดดันตัวเองแบบนึง - -”) สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหวแล้วก็เลิกทำมันไป แล้วพอเลิกไปนานๆซักเดือนสองเดือนก็จะกลับมาสนุกกับมันใหม่แล้วก็ทำมันใหม่ - -” วนเวียนเป็นวงจรอุบาทว์อยู่อย่างนี้
แต่ในโลกของมืออาชีพ ผมคิดว่าจริงอยู่ครับที่เราควรสนุกกับงาน แต่บางครั้งมันอาจไม่สามารถรอให้ตัวเองกลับมาสนุกก่อนค่อยทำงานได้ เราต้องสามารถทำงานได้ทั้งๆยังฟอร์มตกนั่นแหละครับ นักฟุตบอลช่วงฟอร์มตกก็ไม่สามารถเดินไปบอกผู้จัดการขี้วีนได้ว่า “ผมไม่เล่นแล้วนะ” ถึงจะฟอร์มตกยังไงเขาก็ต้องลงไปเล่นครับ ลงไปให้แฟนบอลด่าว่าห่วยนั่นแหละ เพราะมันเป็นงานของเขา เป็นความรับผิดชอบของเขา และเป็นความสามารถของเขาที่จะต้องเผชิญความกดดันในช่วงฟอร์มตกนั้น จนกว่าผู้จัดการจะถอดเขาออก หรือไม่เขาก็คืนฟอร์มได้
ผมกำลังจะเติบโตไปเป็นหมอครับ (อย่างน้อยเรียนจบมาก็ต้องเป็น) ผมไม่สามารถรักษาสองเดือนหยุดสองเดือนวนไปวนมาได้แน่ๆ - -”
กลับมาเรื่องบลอกต่อ จริงอยู่ที่สำหรับผมมันเป็นแค่งานอดิเรกครับ ไม่อยากอัพก็ไม่เห็นต้องอัพเลย แต่ผมอยากจะใช้มันช่วยแก้นิสัยเสียๆนั้นของผมครับ ผมจะไม่หนีมันอีกแล้ว ผมจะเผชิญหน้ากับความกดดันนั้นและผ่านพ้นช่วงฟอร์มตกไอเดียฝืดไปให้ได้ครับ ดังนั้น เลยตั้งใจไว้ว่า จะอัพอาทิตย์ละ 1 ครั้งเป็นอย่างน้อยครับ ถึงแม้จะไม่รู้จะเขียนอะไรก็เถอะ อย่างน้อยก็เป็นการรายงานพฤติกรรมของผมในอาทิตย์ที่ผ่านมาว่าทำตามสัญญาได้รึเปล่า… ถ้าทำไม่ได้ ช่วยกันรุมประณามกันได้เต็มที่เลยนะครับ เพื่อตัวผมเองนั่นแหละ
——————————————————–
สนธิสัญญานี้ จะหมดพันธะในวันที่ 31 พฤษภาคม…
ตอนนี้คิดได้แค่ 4 ข้อ ถ้าคิดได้เพิ่มเดี๋ยวมาเพิ่มลงไปครับ
จบครับ
ปล.
-การเริ่มทำโครงการอะไรซักอย่างแล้วเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายต่อหลายคนทำตามได้แบบนี้ ผมว่ามันเจ๋งจริงๆครับ พี่แกเป็นบุคคลคุณภาพคนนึงของสังคมจริงๆครับ ผู้ก่อตั้ง F0nt.com คนนี้ (ถึงบางครั้งผมก็ไม่เห็นด้วยกับบางโพสท์ของพี่แก แต่หลายๆโพสท์ผมชอบมากครับ)
Comments (22)
Category: My Life
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
