Napho Diary
Writing by rathjungzz on Sunday, 28 of October , 2007 at 9:02 am
Location : ต.นาโพธิ์ กิ่ง อ.กุดรัง จ.มหาสารคาม
กลับมาจากการไปออกคอมเมดแล้วครับ (Community Medicine) เป็นแนวๆให้นักศึกษาสาย Health science ได้ไปออก Reality show ไปปฏิบัติภารกิจใช้ชีวิตอยู่กับชาวบ้านธรรมดา 11 วัน 10 คืนครับ กลับมาโดยปลอดภัยดีไม่ถูกเพื่อนโหวตออกกลางทาง
เขาจะแบ่งนักศึกษากระจายไปอยู่กับ Host ตามบ้านครับ บ้านละประมาณ 10 คน ในบ้านก็จะแบ่งหน้าที่เป็นฝ่ายต่างๆ หลายๆบ้านก็จะมาสังกัดเขต แต่ละบ้านก็จะมีหน้าที่ประจำเขต แล้ว 3 เขตก็จะมีกองอำนวยการกลางอยู่ 1 อัน
[สมาชิกบ้านผม ไม่มีรูปผมหรอกนะครับ เพราะผมเป็นคนถ่าย หุหุ]
ผมอยู่เขต 3 บ้าน 309 ผมทำหน้าที่เป็นหัวหน้าบ้าน (เสนอตัวเองเป็น - -” ไม่ใช่เขาเลือกมารับตำแหน่ง) บ้านผมทำหน้าที่เป็นพัสดุเขต ไปเจออะไรมาเลยมาเล่าให้ฟังครับ
———————————————————————————-
16 ต.ค. 50
-เช้าวันนี้ฉุกละหุกมากๆ หลายๆอย่างเป็นผลมาจากนิสัยของผมเองที่วันก่อนๆมันชิลเกินเหตุไปหน่อย เช้าวันนี้ป้ายประจำบ้านก็ยังไม่ได้ทำ อะไรๆก็เป็นมั่วๆ อันนู้นก็ยังไม่ได้ทำอันนี้ก็ยังไม่ได้ทำ - -” สมาชิกบ้านผมหลายๆคนเลยได้วิ่งวุ่นกันมันส์เลยก่อนรถออก (ทั้งๆที่บ้านอื่นเขาขนกระเป๋าไปขึ้นรถสบายใจ 55+)
-บ้านของ Host มีสมาชิก 7 คนครับ 1.คุณแม่เที่ยง 2.คุณยายเมตตา(พี่สาวแม่เที่ยง) 3.-4.คุณน้าจัน(ลูกแม่เที่ยง)และสามี 5.น้องใบเตยลูกคนแรกของน้าจัน 6.น้องอะไรนี่แหละลืมแล้วลูกคนที่สอง แล้วก็ 7.พี่หนึ่งลูกของยายเมตตา สมาชิกในบ้านดูตื่นเต้นกับการมาอยู่ด้วยของนักศึกษา รู้สึกดีครับ…
บ้านนี้มีคนป่วยสองคน (ที่หนักๆหน่อย) คนแรกคือพี่หนึ่ง เป็นโรคสติปัญญาบกพร่องครับ คนที่สองคือน้องของน้องใบเตยอ่ะครับ เป็นทารกอายุ 8 เดือน (คลอดตอนอายุในครรภ์ 6 เดือน) ป่วยเป็นโรคที่แปลกมาก เกิดมาผมเพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้ น้าเขาบอกว่าหมอเองก็ไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไร แต่อย่างนึงคือเป็นโรคทางระบบหายใจแน่ๆ เอาไว้โรงบาลก็ไม่ดีขึ้น เลยเอามาไว้บ้าน
อาการของน้องเขา คือน้องเขาร้องไห้ทุกครั้งหลังกินอาหารเข้าไป แต่ไม่มีเสียงร้องออกมาซักแอะ มันจะเหมือนเราดูวิดีโอเด็กกำลังร้องไห้อ่ะครับ (ปิดเสียงด้วย) พอเขาร้องไห้ไปซักพัก ก็กด pause แล้วก็ค้างอยู่อย่างนั้นแหละ (อ้าปากร้องไห้) อยู่ประมาณนาทีนึง (ค้างแบบไม่มีการขยับเลยนะครับราวๆนาทีนึง) แล้วก็เหมือนมีคนมากด play ร้องต่อไปจนหยุด หน้าตาน้องเขาดูทรมานมากๆ แววตานั้นมันเหมือนกับคนป่วยโรคร้ายแรงอะไรซักอย่างยังไงไม่รู้ “ทำไมต้องเป็นกู… กูเจ็บนะโว้ย…” ประมาณนั้นล่ะมั้ง
ก็เลยรู้สึกขึ้นมาว่า โรคแปลกๆนี่มันก็ไม่ได้อยู่ไกลตัวของเราเลยแฮะ มองดูญาติพี่น้องเราอะไรแบบนี้ก็มีโรคที่หมอบอกไม่ได้อยู่เยอะแยะเต็มไปหมด
-เพิ่งรู้ว่าแค่บอลนักเรียนบ้านนอกเตะกัน เขาพนันกันเป็นหมื่น
-อาหารฝีมือเพื่อนๆอร่อยกว่าที่คิด เห็นแล้วอยากทำอาหารเป็นมั่ง
[ที่นี่มีร้านอาหารร้านเดียว เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวที่มีแต่เส้น ผัก ลูกชิ้น และผงชูรส - -” ไม่มีเนื้อ เป็นการบีบกลายๆให้นักศึกษาต้องทำอาหารกินเอง]
———————————————————————————-
17 ต.ค. 50
-วันนี้เหนื่อยมาก เดินทั้งวัน แต่ก็ดี ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
[ที่นี่วัวกับควายนิสัยต่างกันอย่างสิ้นเชิง วัวจะเป็นนิ่งๆ (ปกติมันก็นิ่งอยู่แล้วแหละ - -”) แต่ควายที่นี่จะแอคทีฟมากๆ สงสัยวิญญาณหมาเข้าสิง เป็นวิ่งไปวิ่งมา เวลาเห็นคนก็เป็นตื่นๆ แปลกดี]
-กลางคืนมานั่งย่างเนื้อกินเบียร์เล่นกับบักแทนเทคนิคการแพทย์ การดื่มแอลกอฮอล์เป็นสิ่งต้องห้ามในค่ายคอมเมดนี้ แต่พอดีบ้านผมอาจารย์ไม่มาคุม 555+
-เริ่มสงสัยว่าตัวเองเป็นหัวหน้าบ้านที่ชุ่ยเกินไปรึเปล่า หลังจากอะไรหลายๆอย่างมันแป้กๆเพราะความไม่ใส่ใจเท่าที่ควรของผม
———————————————————————————-
18 ต.ค. 50
[ภาพห้องเรียนของเด็กที่นี่ เป็นโรงเรียนประถมเล็กๆ ทั้งโรงเรียนมีอยู่ 3-4 อาคาร แต่ก็ดูอบอุ่นดี]
-วันนี้ได้ลองทอผ้าไหมเป็นครั้งแรกในชีวิต รู้สึกสงสารคนทอผ้าอยู่นะ แม่เที่ยงบอกว่าใช้เวลาทอประมาณ 1 อาทิตย์ แต่กว่าจะทอได้มันยากเอาการอยู่นะครับ มาลองทอดูจะรู้เลย เพื่อแลกกับเงิน 1,000 บาท แล้วก็ได้เรียนรู้วิธีดูผ้าไหมมานิดหน่อยว่าแบบไหนคือทำยากแบบไหนคือทำง่าย เผื่อโตไปได้ซื้อ
-ตอนบ่ายไปช่วยบ้านทำบัวลอยไข่หวานกิน อร่อยดี 55+ จริงๆไปอยู่โน่นพากันทำขนมไทยกินหลายอย่างมาก อร่อยทุกอย่างเลย (หรือเพราะทำเองก็ไม่รู้มันเลยอร่อย - -”)
———————————————————————————-
19 ต.ค. 50
-ตื่นตี 4.30 ไปร่วมออกกำลังกับโครงการที่ผมสังกัดอยู่ อันนี้ก็เป็นรองหัวหน้าซะงั้น - -” ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบนานมาก ^ ^
-ตอนเช้าก็ออกไปทำแผนที่เดินดิน เป็นอารมณ์คล้ายๆแผนที่เจือกเรื่องชาวบ้าน คือมันก็คือแผนที่ตั้งโต๊ะธรรมดา แต่ว่ามันจะเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับชุมชนเข้าไปมากขึ้น เช่น ศาลา A เป็นที่ชุมนุมของกลุ่มเล่นดอทเอ, ยาย B มีเส้นทางขายกล้วยแขกดังนี้, นาง ม. ไม่ถูกกับนาง ข. เพราะ ทะเลาะกันเรื่องรถ เอ๊ย! เพราะแย่งที่นากัน อะไรประมาณนี้อ่ะครับ มันเลยต้องถามชาวบ้านแทบทุกคนในเขตรับผิดชอบ - -”
รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเล่นเกม RPG อยู่เลย เข้ามาทำภารกิจบางอย่าง ถามคำถามเดิมซ้ำๆเพื่อเก็บข้อมูล ชาวบ้านหลายๆคนก็พูดอะไรซ้ำๆกัน ยังกะในเกม - -” จนสุดท้ายก็รวบรวมข้อมูลได้มากพอที่จะเอาไปทำงาน แต่ผมว่าชาวบ้านเขาดูจะสนุกกับการให้ข้อมูลนะครับ เขาเองคงรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆเข้ามาในหมู่บ้านดี
-อยากพูดภาษาอิสานเป็นจัง…
———————————————————————————-
20 ต.ค. 50
-เจอคนที่อยากเรียนอย่างอื่นแต่ดันต้องมาเรียนหมออีกแล้ว และน้องสาวของเขาก็อยากเป็นแม่ครัว แต่ตัวเขาเองกลับบอกให้น้องไปเรียนมนุษย์อิ๊ง ก็แอบคิดในใจว่าเรื่องแบบนี้คงหมดไปจากสังคมไทยซักวัน (แล้วถ้าอยากเป็นแม่ครัวนี่มันต้องเรียนคณะไหนเหรอ - -” Food science ก็เหมือนจะไม่ใช่เลย)
-ปอกมะพร้าวเป็นแล้ว มะพร้าวแบบเป็นลูกๆที่หล่นมาจากต้นเลยนะ ใช้กระต่ายขูดมะพร้าวเป็นแล้วเหมือนกัน
-เบื่อวิธีกำจัดขยะของชาวบ้านแถวนี้สุดๆ ผมว่าถ้าหมู่บ้านนี้จะมีโรคอะไรซักอย่างคงจะเป็นโรคปอดนี่แหละ แทบทุกบ้านใช้วิธีเผาขยะ อาจจะ 2-3 วันครั้ง แต่มันดันไม่พร้อมกัน สรุปไปๆมาๆมันเลยมีควันทุกเย็น เหม็นไปทั้งหมู่บ้าน - -” แต่ถ้าไม่ให้เขาเผาก็ไม่รู้จะให้เขาทำยังไง ในเมื่อรถขยะมันไม่มี บางคนดีหน่อยเอาไปเผาที่นา แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่…
-เหนื่อย เริ่มสงสัยว่ามันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่ไปๆมาๆผมมีงานต้องรับผิดชอบถึง 3 อย่าง ตอนแรกก็เป็นแค่หัวหน้าบ้านธรรมดาๆหนิ แล้วมันกลายเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แต่ก็ดีครับ เก็บ EXP ได้เยอะดี ซัวันคน level up
———————————————————————————-
21 ต.ค. 50
-นั่งปั่นแผนที่เดินดินถึงตี 4 คนอื่นอาจจะง่วง ผมก็ง่วงเหมือนกันแต่รู้สึกสนุกดีจัง ค้นพบว่าตัวเองเป็นคนชอบทำงานแบบที่มันเป็นชิ้นใหญ่ๆที่ต้องนั่งปั่นจนดึกๆแบบนี้แหละ เป็นมาหลายครั้งแล้ว อยู่ปั่นงานแล้วมีความสุข
[ทางเส้นหลักของหมู่บ้านเป็นคอนกรีตแต่ไม่มีทางระบายน้ำ]
-รู้สึกชอบการท่องเที่ยวแบบ Homestay แบบนี้จัง ถ้ามาอยู่แล้วปล่อยให้เรียนรู้อะไรไป มีงานให้ทำที่มันมีสาระกว่านี้หน่อย คงจะดีไม่น้อย อันนี้เหมือนเรามาเพื่อเรียนมากกว่า ชาวบ้านที่เขาให้ที่เราไม่ได้ประโยชน์โดยตรงนัก ผมว่าเที่ยวแบบนี้มันสนุกกว่าที่คนทั่วไปไปเที่ยวกันนะครับ ไปเที่ยวน้ำตกภูเขาอะไรนั่นน่ะ ไปดูๆแล้วก็กลับมันยังไงๆไม่รู้ แต่อันนี้มันเหมือนได้เรียนรู้ภูมิปัญญาชาวบ้านดี
-รู้สึกเซ็งความพูดไม่รู้เรื่องของตัวเอง อยากเป็นคนพูดรู้เรื่องกว่านี้จัง
———————————————————————————-
22 ต.ค. 50
-ไปรับท่านวิจิตร ศรีสอ้านมา เป็นรมต.กระทรวงศึกษาฯคนปัจจุบันอ่ะครับ ฟังประวัติ ฟังสิ่งที่ท่านพูดแล้วรู้สึกว่าเป็นคนมีวิสัยทัศน์มากๆเลยนะ ผมไม่รู้ว่ากระทรวงศึกษาฯยุคนี้มีผลงานยังไงบ้าง แต่ภาพรวมของรัฐบาลออกมาไม่ค่อยดีเลย คิดว่าคณะรัฐมนตรีทั้งชุดก็น่าจะเป็นแบบนี้ รวมคนเก่งไว้แต่ผลงานกลับออกมาแปลกๆ
-ขากลับไปแวะล่องแพมา สนุกดี เป็นแพแบบใช้ไม้ยาวๆค้ำไปเรื่อยๆ เหมือนหนังจีนกำลังภายในที่พระเอกมันชอบภายแล้วให้นางเอกนั่งน่ะ แต่เบื้องหลังของมันแล้ว …หนักมาก - -” กว่าจะจิ้มลงไปถึงพื้น กว่าจะค้ำไปได้ -*- นึกว่าจะไม่ได้กลับเข้าฝั่งแล้วซะอีก
———————————————————————————-
23 ต.ค. 50
-วันนี้ได้รับคำสั่งให้ตะโกนบอกเพื่อน ทำไม่สำเร็จ การใช้เสียงดังๆเป็นสิ่งที่ผมทำไม่เป็นเอาซะเลย
-กังวลกับการแสดงในวันรุ่งขึ้น การแสดงเป็นอะไรที่ผมไม่ถนัดเอาซะเลย… ครั้งนี้ยิ่งไม่มีบทให้ตูอีก - -” เล่นสดซะงั้น
-อะไรหลายๆอย่างทำให้รู้สึกอยากกลับบ้านซะแล้ว… ผมมักกลัวในสิ่งที่ไม่เคยทำอยู่เสมอ
———————————————————————————-
-การแสดงผ่านไปได้ด้วยดี เป็นการแสดงละครให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวานที่มีสาระอยู่ประมาณ 1 นาที นอกนั้นจั๊กหยัง - -” ผมเล่นเป็นหมอไทยบ้าน หวีผมเรียบๆแต่งตัวเชยๆ 555+ เป็นเดาๆดี
-เริ่มแหม่งๆกับอนาคตในฐานะหมอของตัวเอง แค่วันนี้อยู่ฐานแปลผลค่า BMI กับ Blood pressure (มีฐานวัดกับฐานแปล ซุมบักคนวัดก็จั๊กวัดถูกรึป่าวหรอก - -”) แล้วบอกเขาว่าอ้วนไม่อ้วน ความดันสูงไม่สูง แล้วก็ให้คำแนะนำไปนิดหน่อย ออกกำลังกายนะครับอะไรงี้ ผมยังเบื่อเลย - -” ยิ่งมองไปเห็นป้าๆมาต่อคิวรอยิ่งเบื่อสุดๆ - -” เป็นอารมณ์ไม่ชอบความรู้สึกตอนที่ต้องเร่งๆพูดๆเพื่อให้คนต่อไปเข้ามา แล้วถ้าโตไปตูต้องแปลผลเป็น 10 อย่างต้องคิดสารพัด แล้วยังมีคนมารอตรวจอีกเยอะแยะมากมาย ตูจะรู้สึกยังไงเนี่ย - -” แต่ก็ต้องรอดูต่อไปแหละครับ มันยังมาไม่ถึง
-ตอนบ่ายไปดูเขาพรีเซนท์เครื่องมือ (ไอ้แผนที่เดินดินของผมเป็นหนึ่งในหกเครื่องมือสำหรับศึกษาชุมชน) ระหว่างที่ดูคิดอะไรได้ตั้งหลายอย่างมากๆ ทำไมไอ้นั่นไม่ใช้หลายสี ทำไมไม่ทำให้มันเป็นเส้นเล็กเส้นใหญ่ ทำไมไม่… แต่ก็ไม่ได้พูดไรออกไป (บอกแล้วว่าชอบอะไรรีเมคๆ 55+)
-ตอนเย็นอบต.เลี้ยงโต๊ะจีนนักศึกษาและอาจารย์ทั้งค่าย เป็นโต๊ะจีนอาหารอิสาน(อร่อยด้วย) แอบสงสัยว่าเป็นอบต.มันรวยขนาดนี้เลยเหรอฟะ หรือเพราะรวยขนาดนี้เลยเป็นอบต.ได้ เขาเป็นเจ้าของบริษัทชื่อ โรงงานแป้งมันตระกูลเล็กครับ เห็นว่ากำลังจะลงส.ส.สงสัยส่วนนึงก็เพื่อหาเสียงล่ะมั้ง
ตอนสปิริตหัวหน้าบ้านแรงกล้าเดินถือพวงมาลัยไปคล้องให้บีหน้าเวที(สมาชิกบ้านผมได้เป็นตวแทนเขตขึ้นไปร้องเพลงตอนงานเลี้ยง) แอบตื่นเต้นอยู่นะ 55+ แต่ก็สนุกดีๆ
เจอหน้าเพื่อนจากเขตอื่นแล้วรู้สึกแปลกๆ คล้ายๆจากกันนับปีได้ - -”
———————————————————————————-
25 ต.ค. 50
-วันนี้กินข้าวที่นามา นาสวยมากๆ เขียวมาเชียว ค้นพบว่าตัวเองแยกความแตกต่างของต้นอ้อยกับข้าวโพดไม่ได้ - -”
[”ต้นหญ้าเขียวๆพวกนี้เองเหรอ ที่เขาเรียกว่านา” ใครพูดนี่แหละ เวอร์ได้ใจจริงๆ 55+ เห็นว่าจำมาจากแพนเค้ก]
คนที่นี่ (น่าจะเป็นวัยรุ่น) เล่นประทัดกันหนักมาก และต้องเล่นในขบวนเวียนเทียนด้วยนะ เล่นข้างนอกเดี๋ยวไม่สนุก - -” ยังดีที่โยนออกไปนอกแถวไม่โยนเข้ามาในแถว แต่มันก็เป็นหลอนๆอยู่ดี
-พอใกล้จะกลับก็รู้สึกแปลกๆ หวิวๆชอบกล เวลาแต่ละวันผ่านไปเร็วมาก แต่กลับรู้สึกว่าจากบ้านมานานมากๆเหมือนกัน (ขัดแย้งในตัวเองเล็กๆ)
———————————————————————————-
26 ต.ค. 50
-ได้กลับเร็วกว่ากำหนด ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่ก็ดีแล้ว 55+
-กลับมาแล้วนอนหลับยาวเลย เหนื่อยๆ
———————————————————————————-
นึกถึงคำพูดที่พี่เอ ผู้กำกับ Minute of love เคยพูดกับผมไว้ว่า…
“คำว่า นศ.เป็นเกราะป้องกันที่เจ๋งสุดๆแล้ว เพราะงั้นอยากทำอะไรก็ทำไปเลย ในช่วงที่เรายังมีมันคุ้มกันอยู่นี่แหละ อยากลองงาน อยากลองทำอะไรก็ทำไปเลย …ถ้ามันออกไปจากชื่อเราเมื่อไหร่ สังคมไม่เปิดโอกาสให้เราผิดพลาดนะ เราต้องทำได้สำเร็จเท่านั้น หรือถ้าเราพลาดมา บทลงโทษที่เราได้รับก็รุนแรงกว่าตอนเป็นนศ.มากมายนัก”
ค้นพบว่าตัวเองทำอะไรไม่เป็นเยอะมาก - -” (ผมหมายถึงพวกอะไรๆที่โตไปน่าจะได้ใช้อ่ะครับ) มีอะไรหลายอย่างจริงๆที่ต้องฝึก
จบครับ
———————————————————————————-
ปล.
-จะพยายามหารูปมาลงเพิ่มครับ
-ปกติผมเป็นคนขี้เหงามากๆเวลาอยู่ไกลบ้าน แต่ไปครั้งนี้กลับไม่เหงาอย่างที่คิดแฮะ แปลก - -”
-ระหว่างที่ไปออกคอมเมดมีข่าวแปลกๆเกี่ยวกับผมออกไปที่เขต 1 ซะงั้น - -” ฟังดูแล้วก็ไม่ซีเรียสเท่าไหร่เพราะมันเป็นฮาๆ คือมันไม่มีมูลเลยซักกะติ๊ดเดียว จริงๆนะ ไม่รู้ไปแบบนั้นได้ยังไง - -” จริงๆแล้ว…แค่บอกว่าสุธีเป็นคนเล่านี่ก็ฮาแล้วอ่ะ - -” (ฟังข่าวดูไม่รู้สึกว่า…ห๊า!! สุธีเนี่ยนะ!! กันเลยเหรอ - -”)
-ส่วนอีกเรื่องที่บอกว่าชอบไปนอนห้องเจ๊มิ่งนั้น เคยไปทำงานอยู่หลายครั้งอยู่ (วันก่อนออกคอมเมดก็ถูกเรียกไปนั่งตัดกระดาษ - -”) แต่ยังไม่เคยไปนอนนะ ใครอยากไปก็บอกละกันเดี๋ยวจะพาไปทิ้งไว้ 55+
-โดยรวมแล้ว การไปออกคอมเมดสำหรับผมเป็นสิ่งที่สนุกดีครับ ชอบๆ อยากให้ไปกันทั้งมอเลย 555+ (โดยเฉพาะมนุษย์ วิดยาการ เภสัชไรเงี้ย 55+ ส่วนวิดวะส่งมาแต่ผู้หญิงละกัน - -”)
Category: My Life
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
Comment by booboo
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 9:29 am
หวัดดีรัด จำหมดได้ไงเนี่ย (อยากรู้ว่ามานั่งนึกใหม่ หรือเขียนไว้ตั้งแต่ในค่ายแล้ว)
ไปคอมเมดสนุกจิงๆ ประทับใจๆ แต่ยังไม่ได้เขียนเล่าเรื่องราวอะไรเลย กลัวลืมอยู่ เดี๋ยวรอเอารูปจากลิลลี่ก่อน
ข่าวรัดหรอ เค้าก็ได้ยินมาเหมือนกันนะ (เค้าอยู่เขต2) แต่เค้าไม่เชื่อหรอกว่ารัดจะเป็นยังงั้นจิงๆ (เพราะเค้าเชื่อในตัวรัด เบ้ยๆๆๆ)
บายจ้า:smile:
Comment by (เลิก)หมั่นไส้น่ะฯ
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 10:57 am
:neutral:…….หลังกลับมาจากคอมเมดเหนื่อยโคตร
….วันแรกที่ไปอยู่บ่นกันทุกคนว่าอยากกลับบ้าน แต่พอได้กลับจิงๆมาอยู่ที่หอแล้วกลับเปนอารมณ์แบบว่าอยากกลับไปอยู่คอมเมดเหมือนเดิม คิดถึงคนในบ้าน มานั้งอยู่ในห้องก็มีแต่คิดว่าเอ้!!!เวลานี้ถ้าเราอยู่ที่นั้นเรากำลังทำอารายอยู่น๊า :leaf:
…..การไปใช้ชีวิตที่นั้นก็สบายดี ไม่ลำบากอารายมากมาย เหมือนกับว่าเราไปทำให้ชีวิตคนแถวนั้นเปลี่ยนไปมาก จากแม่เค้าเคยอยู่บ้านกับหลาน 2 คน แม่ก็ได้ย้ายไปอยู่กับญาติข้างบ้าน(เหมือนพวกเค้าไปไล่ที่แม่ จนแม่ต้องอพยพไปที่อื่น) เศรษฐกิจแถวนั้นดีขึ้นมาก จากที่เคยเปนร้านค้าเงียบๆพอมีนักศึกษามาอยู่ก็ขายดีเปนเทน้ำเทท่า ยิ่งประทัดหนิ ขายดีสุดยอด แต่แอบเซงตอนไปเวียนเทียนเจอวัยรุ่นผู้หญิงคนนึงดันโยนอีประทัดที่มันดังๆใส่เข้ามากลางวงเวียนเทียน จนเค้าเผลอตะโกนออกไปว่า “โอ้ย เบื่อโว้ย” งานนี้มีคนโดนสเก็ดเล็กน้อยด้วย
…..ส่วนเรื่องข่าว(คาว)ของรัด เปน talk of the town ของเขต 3 เลยล่ะ แต่เค้าก็ไม่รู้ความจิงเปนงัยน่ะ ก็ฟังๆชาวบ้านเค้ามาอีกที แต่เค้าไม่ได้ยินมาจากสุธีน่ะ
…..เรื่องการแสดงถือว่าก็แสดงพอใช้ได้ในระดับนึง แต่แต่งตัวตลกมาก เฉยสุดๆ หมดหล่อเลย(พูดเล่น):razz: ทามมัยเรื่องนี้ไม่มีนางเอก เค้าจะได้เสนอตัวเข้าไป 
…..ไปกินข้าวนาเค้าก็ไปมาเหมือนกัน ได้นั้งรถแต๊กอ่ะ(รถที่มันมีคูโบต้าอยู่ข้างหน้าอ่ะ ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร :happy:) เพิ่งรู้ว่าทุ่งนาที่นี้ไฮโซมาก มีแผงโซล่าเซลล์ด้วยไว้เปลี่ยนพลังงานแสงอาทิตย์เปนพลังงานไฟฟ้า (ยุคทักษิณก็มีดีตรงนี้แหละ) ทุ่งหญ้าเขียวสวยมากเหมือนในรูปเลย อากาศดี เงียบ เค้าแอบหลับอยู่แถวนั้นด้วย(คนอื่นก็พากันไปถ่ายรูปกันหมด)
…..เรื่องการกำจัดขยะของหมู่บ้านนี้เค้าทางที่ดีที่สุดคือมีรถเก็บขยะเข้ามาเก็บขยะในหมู่บ้านเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วแหละ (ไปสอนชาวบ้านเรื่องการแยกขยะ ก็ไม่รู้ว่าชาวบ้านจะจำได้รึป่าว บางคนไปพูดให้ฟังก็เหมือนไม่ตั้งใจฟัง แต่โดยรวมชาวบ้านก็ดูสนใจดี):roll:
…..สรุปว่ากลับมาจากคอมเมดไม่ได้แฟนกลับมาซักคนเลย:spoiled: เหนเขตอื่นมีข่าวกุ๊กกิ๊กกันตั้งเยอะ แต่ดีที่ได้เรียนรู้อารายหลายอย่าง
ปล.เอารูปที่รัดแสดงละครมาลงหน่อยดิ เค้าว่าถ้าใครเหนต้องฮาแน่เลย 
ปล.เค้าว่ารัดน่าจะได้นอนบ้านที่ดูลำบากมากกว่านี้นะ ได้นอนที่บ้านโทรมๆหน่อยเหมือนเค้าหนิ open air มาก ลมเย็นสบาย บ้านรัดไฮโซเกิ๊น 
Comment by -:Natsume:-
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 12:21 pm
เม้นอะไรดี 
ไปคราวนี้ไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย กับข้าวก็ไม่ค่อยได้ช่วย อย่างมากก็ตอกไข่ คือกิจกรรมหลักของทางบ้านคือนอนกลางวันหน่ะนะ นำทีมโดยอ.สมเดชซะด้วย - -”
ได้งานฝ่ายวิชาการ รู้สึกว่าคิดผิดจริงๆ มีวันนึงได้โต้รุ่งคีย์ข้อมูลกันทั้งคืนกะดิวสองคน จริงๆพี่รหัสก็เตือนแล้วนะ แต่ช้าไปก้าวนึง คือมันลงฝ่ายไปแล้ว:cry:
ได้ไปล่องแพมาเหมือนกัน สองรอบ รอบแรกไปกะที่บ้าน รอบหลังไปกะเอฟฟี่ รอบหลังเกือบไม่ได้กลับฝั่ง ลมมันแรงพัดไปอีกฝั่งนึง ที่มีควายกะลังนอนแช่น้ำอยู่ 
เกือบชนมันอีก แถมipodตกน้ำ แจ๊งเลยอ่า 
ที่กลับมาได้เพราะมีน้องๆแถวนนั้น6คนจะมาเล่นแพ เลยบอกให้มาหาแล้วพากลับฝั่ง รอดไป 
เรื่องข่าวลือ แอบได้ยินมาเหมือนกัน จากคนเขตสามอ่ะแหละ…. สงสัยต้องโดนเอาลงแกะเทปแน่ๆเรย 
Comment by bugton
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 1:56 pm
อืม..
หลายคำพูดของพี่เอยังตินอยู่ในหัวกูเหมือนกัน
ยังคิดที่จะไม่เป็นหมอป่าวนิรัด
?
โยนโบว์กันปะ
Comment by pst
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 9:23 pm
ข่าวลือ=อาวุธที่มีประสิทธิภาพเร็วกว่าแสง
Comment by panorita
Made Sunday, 28 of October , 2007 at 10:39 pm
พี่จ๋าเองนะ:razz:
แวะมาทักทาย พี่จ๋าเพิ่งฟื้นค่ะ นอนตายไปหลายรอบแล้วหลังจากกลับมา
อ่านที่รัฐเขียนก็นึกบรรยากาศมันได้เลยนะ สนุกดี 10 วันจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันก็ทำให้สนิทกันได้มากๆพี่ว่ามันมหัศจรรย์เหมือนกันนะ ดีใจนะที่ได้อยู่บ้านเดียวกับทุกๆคน พี่ว่าบ้านเรานิสัยมันเหมือนๆกันหมดเลย…ขี้เกียจเหมือนกัน 55:razz: เพื่อนพี่หลายคนอิจฉาจนแทบทุบหัวพี่แล้วสวมรอยแทน หุหุ พี่ว่าจะแอบเอารูป มะมิ่ง กับ มะรัฐ (คู่แข่งมะหมี่ขูดมะพร้าว)ไปขาย รวยแน่ๆ 555:mrgreen:
ไปคอมเมดคราวนี้ได้อะไรหลายอย่างกลับมา แต่อย่างหนึ่งที่พี่เพิ่งรู้สึกได้ก็คือความต่างของภาษา พี่เคยคิดว่า เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ไปอยู่บ้านเขาถ้าเราพูดภาษาเดียวกับเขาได้ ก็น่าจะดี เหมือนกับฝรั่งที่พยายามพูดภาษาไทย บางทีก็คิดว่าพูดอะไรของมันวะ แต่ว่าก็น่ารักดีที่เขาพยายามเป็นพวกเดียวกับเรา ไปที่นี่ พี่ก็ทำตัวเหมือนฝรั่งคนนั้นแหละค่ะ พูดไม่เป็นนิ ก็ฟังๆแล้วก็พูดตามเท่าที่จะทำได้ จนมาได้ยินเจ้าใบเตยมันว่าพี่ว่าเป็น “ลาวกะเหลิ่ง” ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่าหมายความว่าอะไร จนมาได้ยินจากปากยายเมตตาอีกครั้งว่า พี่มันลาวกะเหลิ่งจริงๆ ลาวกะเหลิ่งก็ประมาณลาวไม่จริงประมาณนั้นนะ(เข้าใจว่างั้นนะ) พี่เลยมีความคิดผุดเข้ามาในหัวเลยว่า ตูทำอะไรพลาดแล้วมั้ยเนี่ย มันอาจจะมองว่าเค้าอาจล้อเล่นก็ได้มั้ง แต่อีกมุมนึง ถ้าเค้ามองว่าเราไม่ตั้งใจพูด เห็นภาษาเค้าเป็นของเล่นๆมันก็คิดได้นะ ตามประสาของคนที่พูดน้อย แต่คิดมาก (comment by พี่นัฐ)เหอๆ พี่เลิกพูดไปวันนึงเลยคับ มานั่งคิดว่าเอาไงดีวะ เคยได้ยินคนบอกอยู่เหมือนกันว่า ถ้าพูดไม่ได้ก็อย่าพูดเลย ถ้าคนที่เข้าใจเค้าก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่ชาวบ้านเค้าอาจจะถือก็ได้ :leaf:
ไอ้เราก็อยากมาฝึกพูดที่สนามจริง ฝึกอยู่คณะก็ไม่มีใครพูดด้วย พูดมันก็ด่าว่าพูดลาวเหน่อ ไม่พูดก็ว่าอยู่บ้านเขาแล้วไม่รู้จักพูดภาษาเขา แล้วสิให้เฮ็ดหยั๊ง? 
แต่สุดท้าย พี่ก็กลับมาพูดอีกครั้ง 555 คำด่าของใบเตยไม่ทำให้พี่หวั่นไหวอีกต่อไป กะเหลิ่งก็กะเหลิ่งวะตู ก่อนจะประสบความสำเร็จมันต้องผ่านคำด่ามาก่อน:brave: (ชอบicon ที่นี่จัง ฮาดี)
พล่ามซะเยอะ เพิ่งหายไข้ก็งี้แหละ นี่เป็นครั้งแรกที่เคยเป็นไข้สูงติดกัน5 วัน หุหุ ตอนแรกพี่ว่าจะไปฉีดยา แต่เพิ่งพบว่ามันสามารถหายได้ด้วยการนอนทั้งวัน:neutral:
คิดถึงบ้าน309 ทั้งบ้าน ทุกคนที่โน่น พอกลับมามอแล้วก็ต้องแยกย้ายไปทำภารกิจของตัวเองเนอะ ไว้ว่างๆ meeting กันเสียดายที่พี่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ เอากล้องไปซะเปล่า แต่รู้สึกว่ามันใหญ่เกิน พี่ยังเป็นตากล้องที่ไม่ดีเท่าไหร่หรอก ไว้จะไรท์รูปทุกคนในบ้านแจกละกันนะ
เจอกันเสาร์หน้า ทำตัวให้ว่างล่ะ ไปเที่ยวบ้านอีมิ่งกัน อิอิ:evil:
Comment by VaNNeSS
Made Monday, 29 of October , 2007 at 1:06 pm
ไปแล้วสนุกก็ดีนะ น้องรหัสพี่ มันบ่นก่อนไปว่าไม่อยากไปแต่พอมันกับมามันก็บอกว่าสนุก เป็นอย่างงี้ทุกคนเลย
ได้ไปออกคอมเมดกับหลายคณะแล้วทำให้เราได้รู้จักคนอื่นมาขึ้น อีกทั้งยังไม่รู้จักงานของเพื่อนร่วมวิชาชีพอื่นอีกด้วย
ไปคอมเมดน่ะ มันก็เหมือนเล่นเกมRPG แหละ มีภาระกิจ มีการสะสมEXP ซึ่งมันก็แล้วแต่คนว่าจะเก็บได้เยอะขนาดไหน
เก็บเยอะก็ได้เยอะอ่ะ ชีวิตเราไม่ค่อยได้ลงไปสัมผัสชีวิตของคนอื่น(ชาวบ้าน)ได้มากขนาดนี้ ไปแล้วเห็นความแตกต่างของคนเมืองกับคนชนบทป่าวอ่ะ
พี่ว่ามันต่างกันนะ (ถ้าติดใจก็ไปสู่สังคมสิ เคยไปป่ะ )
คอมเมดปี 3 สนุกสุดแล้ว พอมาปี 4 ก็ไม่เท่าไหร่ ไปออก รพ. อยู่ในรพ. ดูการทำงานของฝ่ายต่างๆ
อาทิตย์หน้านำเสนอใช่ป่าว โชคดีแล้วกัน:brave:
Comment by VaNNeSS
Made Monday, 29 of October , 2007 at 1:10 pm
ปล.เรื่องข่าวลือ ปล่อยมันไปเถอะ
ปล.2 จิงๆแล้วไปคอมเมดมักจะได้แฟนกลับมานะ ไม่รู้ว่าได้กับมาบ้างหรือป่าว5555
ปล.3 กินเหล้ากินเบียร์ไม่ดีนะเป็นหัวหน้าบ้านด้วย ระวังอาจารย์จะรู้ ….แต่เค้าคงทำไรไม่ได้หรอก มันผ่านไปแล้ว
ปล.4 อยากแสดงละครอีกป่าว …ละครคณะจะได้ให้แสดงนำ:razz: เอารูปมาลงด้วยอยากเห็น
Comment by SaNoOkGeR
Made Monday, 29 of October , 2007 at 3:50 pm
มาอัพแล้วหรอ??…
เค้าว่าไปคอมเมดครั้งนี้ก้อสนุกดีนะ…
แบบว่าต้องไปทำกับข้าวให้เพื่อนที่บ้านกินด้วย…แปลกใหม่ๆ
พ่อกะแม่ที่บ้านก้อดูแลดี๊ดี…
โดยรวมถือว่าโอเลยนะ…ได้ประสบการณ์ใหม่ๆดี…
ใครซักคนนี่แหละพูดก่อนไปว่า…”คิดซะว่าเข้าไปอยู่บ้าน Academy นะ”:arrow:
เรื่องดอกไม้ไฟนี่ก้อเหนด้วยมากมาย…แบบว่าจุดกันวันละไม่ต่ำกว่าสองร้อยดอก…:eek:
เดินไปนอกบ้านจะบ้าตาย…แบบว่า..อย่าปามาโดนหัวกูนะเฟ้ยย…ประมาณน้านน:neutral:
ยังไงก้อเอารูปมาดูมั่งนะ…อยากเหนบรรยากาศเขตอื่นมั่ง:sad:
Comment by vevaeye
Made Tuesday, 30 of October , 2007 at 9:38 pm
อันยองฮาเซโยจ้า
พี่หนิงเองจ้า
อ่าผ่านมา 4 วันแล้วจากการเข้าบ้าน อะคาเดมี่ จำได้เกือบหมดเลยนะรัฐ ความจำดีจัง
คิดถึงทุกคนจังเลยนะ กลับมาแล้วก็ยังนึกถึงอยู่เลย อ่า เฮียเปาเล่นแล้ว เวลานี้บ้านเรานั่งกินข้าวกันอยู่นี่นา แล้วก็สังเกตว่า (จากวันแรกถึงวันสุดท้าย อาหารไม่เคยพอดีเลยสักวัน บางวันก็น้อยไปบางวันก็เหลือ)
พูดถึงเรื่องตื่นนอนตอนตีสี่ครึ่ง สุดจะทรมานเลยนะวันแรกอะ ผาติเก่งจังเลยเนอะ
ตื่นได้ไงทุกวันเลย ทึ่งจริงๆเลย :happy:
เรื่องแผนที่เดินดิน พอเห็นผลงานออกมาแล้วเจ๋งมากเลย (โทษนะแทบไม่ได้ช่วยงานเลย)คิดอยู่เหมือนกันว่าเอาเปรียบน้องๆมากไปหรือเปล่า โดยเฉพาะน้องตั้มรายนั่นยิ่งไม่สบายอยู่ด้วยแต่มันก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยดีล่ะนะ ตอนพรีเซนต์ก็แบบว่านะ เตรียมตรงนั้นเลย เกือบตาย:neutral:
ร้านก๋วยเตี๋ยว ว่าไปแล้วก็ดีนะ ดูเหมือนเป็นที่นัดพบของทุกๆคนเลย (สงสัยหล่ะสิว่า ข่าวต่างพี่อัพมาจากไหน ก็ร้านก๋วยเตี๋ยวนี่แหล่ะ) แต่ก็นำมาซึ่งข้อสงสัยของบ้านเรา มันใส่กัญชาอะเปล่า สังเกตได้จากอาการของโล่งรายนั้น ท่าจะกินเยอะ:mrgreen:
ตอนกินเลี้ยง อืมน่าเสียดายอะเปล่า:mrgreen:ที่เราไม่ได้นั่งโต๊ะเดียวกันทั้งบ้าน แต่ก็นะโต๊ะพี่ก็เหลือเยอะอะ (แอบรู้ความลับของตั้ม คึ คึ คึ)
ไปกินข้าวที่นา โดยการนำของแทน อืมเป็นมื้อที่อร่อยเนอะ (ไกลโค-ตร):neutral:เพิ่งรู้บีก้อกลัวแดด โอปอเนี่ยเหมือนสาวบนที่สูง(ดอย)ไปเที่ยวนาเลยเนอะ คึ คึ คึ:evil:
ยาวเนอะขี้เกียจอ่านมะ สำหรับสมาคมผู้สูงอายุ ที่ทำอาหารอร่อย:?: จ๋า(เจ้าแม่ขนมหวาน)
เหนี่ยง(เจ้าแม่มือสับ) รุ่ง(แม่ครัวหัวป่าก์)และพี่(เอ่ออันนี้ก็มั่วกะเขาอะ เหอ เหอ:lol:)
สุดท้ายจริงๆแล้ว
คิดถึงกันบ้างนะ
รักทุกคนจ้า:sad:
Comment by turtledentist
Made Wednesday, 31 of October , 2007 at 10:08 am
ไปคอมเมดสนุกจิงแหละ…ได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำตั้งเยอะ…โดยเฉพาะเรื่องที่แม่ใช้ทำแล้วไม่อยากทำ…เครียดอยู่อย่างเดียวตอนที่ทำกับข้าวแล้วต้องตัดสินใจว่าจะใส่น้ำปลา น้ำตาล มะนาว และอื่นๆลงไปเท่าไหร่ดี…กว่าจะได้กินชิมจนจะหมดหม้อ
อยู่คนละเขตแต่ก็อได้ยินข่าวดังข้ามเขตของน้องรัฐมาเหมือน แอบเสียดายไม่ได้อยู่เขตเดียวกัน…ไม่งั้นจะไปดูให้เห็นด้วยตา…ไม่น่าเล้ย……….555
Comment by ~SPyKIds~
Made Wednesday, 31 of October , 2007 at 8:03 pm
น่าหนุกจังเลยเนอะ:evil:
ได้ฟังพี่รัฐเล่าแบบนี้ แต่ก่าจาได้ปายก้อตั้ง ปี 3โน้นน น
ต้องผ่านอะไร อีกเยอะแยะมากมายเลย:brave:
ปล. ปรึกษาเรื่องโหลดบิท หน่อยค่า 
Comment by British Airways
Made Thursday, 1 of November , 2007 at 7:41 pm
นู๋หารูปพี่รัฐตั้งนานทำไมแทบไม่เจอเลยง่า
อยากเห็นรูปพี่รัฐบ้างง่า ไม่เอาขึ้นเว็บบ้างง่าค่ะหลายๆรูปเลยก็ได้ยิ่งดี อิอิ
BA Cabin Air Super Purser
Comment by แกะขนฟู
Made Thursday, 1 of November , 2007 at 11:19 pm
I HATE COM MED AT ALL COURSES !!!!
Comment by Rathwjj
Made Friday, 2 of November , 2007 at 8:09 am
Great scene.
Comment by จักร
Made Monday, 5 of November , 2007 at 9:49 pm
จำได้เยอะจัง
ไม่น่าเชื่อ
เป้นจักรคงลืมหมดแล้ว
Comment by ส้มๆ
Made Tuesday, 6 of November , 2007 at 4:11 pm
วันนั้นอ่านแล้วขี้เกียจคอม
วันนี้จะมาคอมลืมไปแล้วว่ามีไรมั่ง
Comment by PomMe-RoSe
Made Wednesday, 7 of November , 2007 at 2:04 pm
พี่รัฐสังเกตุพฤติกรรมวัว กะ ความด้วยแหะ
พู่ชอบรูปทุ่งหญ้าสีเขียวๆจัง
ดูแร้วสดชื่นดี
Comment by The sky's the limit!
Made Wednesday, 7 of November , 2007 at 9:17 pm
Napho = ฝรั่งร้อยทั้งร้อยเค้าก้ออ่านออกเสียงว่า นาโฟ นะจ๊ะ
มันควรเป็น Napo หรือ Napoe มากกว่า
ปอลอ* อย่ายึดติดกับราชการไทยมาก แปลถูกแปลผิดเขายังคิดไม่ได้เลย.
Comment by มอมแมมจัง
Made Wednesday, 14 of November , 2007 at 8:20 am
ตั้งแต่กลับจากค่ายดู ๆ พี่รัฐซูบไปนา จ๊อย ๆ ลงพุงแบบเดิมอ่ะดีแล้ว
เหี้ย..เหี้ยนะหน่วง:lol: (ถ้าผันไม่ถูกกด 1900 1900 99)ปูโลกเบี้ยวตอบคุณได้ทุกทำถาม
Comment by panorita
Made Saturday, 17 of November , 2007 at 9:20 pm
วันนี้กลับไปเยี่ยมยายที่บ้านมา
เสียดายที่รัฐไม่ได้ไปด้วย วันนี้ไปกัน8คนค่ะมี
สุธี ผาติ พี่ณัฐ พี่จ๋า พี่เหนียง โอปอ บี โบลิ่ง
ออกจากที่นี่ก็ประมาณ 9 โมงครึ่ง แวะซื้อของอีก ถึงโน่นก็11โมงกว่าแล้ว
…
ไปถึงก็ได้รับข่าวว่า น้องโปเต้ ลูกพี่จันเสียแล้วค่ะ
รู้สึกว่าจะสำลักน้ำแล้วหายใจไม่ออก กว่าจะไปถึงโรงพยาบาลก็ไม่ทันแล้ว
เศร้าเลยอะรัฐ กะว่าจะไปสนุกกัน ซื้อแหนมเนืองไปกินกัน
สงสารพี่จันมากๆ ร้องไห้ไม่หยุดเลย
ก็เลยอยู่กับซักพัก คุยกับยายเมตตา แกฝากถามถึงคนที่ไม่ได้มาด้วยนะ
แกบอกว่าคิดถึง ชวนไปอยู่กับแกอีก ตั้งแต่พวกเรากลับไป พี่จันกับครอบครัวก็ไปนอนนา
มียายเมตกับพี่หนึ่งแล้วก็ยายเที่ยงแหละที่นอนบ้าน แกบอกว่าแกเหงา…
…แย่จัง
:cry::roll::cry::roll:
Comment by rathjungzz
Made Saturday, 17 of November , 2007 at 11:04 pm
^
^
เง้ออ เศร้าจัง
เสียซะแล้วเหรอครับ เพิ่งเห็นกันอยู่หลัดๆเอง…
ใจจริงผมก็อยากไปนะครับ แต่มันติดที่อะไรหลายๆอย่างจริงๆ
ไว้ปิดเทอมกลับไปกันมั้ยล่ะครับ ^ ^
Comment by P'pang
Made Wednesday, 21 of November , 2007 at 1:18 pm
ยาวมาก…แต่ก็อ่านจนจบนะ
เป็นไงน้อง
ประสบการณ์ใหม่ๆ รู้อะไรเยอะแล้ว ต้องเอามาใช้กับชีวิตปกติของเราด้วยนะ
เพราะคนบางคน ได้แค่รับรู้ในเวลานั้น แต่ไม่ได้นำมันมาใช้
สุดท้าย ก็เลยใช้คำว่า “เรียนรู้” ไม่ได้เลย
น่าอิจฉา ตอนพี่เป็นนักศึกษา(ป.ตรี) อยู่แต่กับไพ่(บริดจ์)อย่างเดียวเลย
ถ้าย้อนเวลาได้ คงไปค่าย ไปทำอะไรต่ออะไรให้มากกว่านี้:brave:
ทำปฏิทินไปถึงไหนแล้ว
ว่างๆมาสอนพี่ทำเว็บบ้างดิ โดนสั่งให้ทำเว็บสาขาซะงั้น
(หน้าฉันเหมือนคนทำเป็นตรงหนายเนี่ย:cry:)