ไม่มีอะไรทำ บ่นให้คณะเล่นดีกว่า vol.2
Writing by rathjungzz on Saturday, 13 of October , 2007 at 7:07 pm
Previous < <
ไม่มีอะไรทำ บ่นให้คณะเล่นดีกว่า vol.1
——————————————————————
การสอบ
ปัญหาต่อมาคือการสอบ ระบบนี้มันดีจริงหรือ ? เรียนๆมาทั้งเทอมปลายเทอมก็มาท่องๆๆอยู่ไม่กี่อาทิตย์แล้วก็เข้าไปสอบ สอบเสร็จก็ลืมไปหมดภายในเวลาไม่กี่อาทิตย์นั่นแหละ ที่ยังหลงเหลืออยู่ก็ไม่มาก พอเป็นแกนๆ (พูดถึงคนส่วนใหญ่นะครับ ไม่ใช่พวกพันธุ์พิเศษบางคนที่จำได้หมด อันนั้นก็น่าชื่นชมครับ)
แล้วที่นี้พอขึ้นคลินิกไป อาจารย์ก็ถาม “Pre-clinic สอนมายังไงถึงไม่มีอะไรในหัวแบบนี้” ถามว่าใครผิด นักเรียนที่ไม่ยอมจำให้มันได้หมด ? อาจารย์ที่สอนให้นักเรียนจำได้หมดไม่ได้ ? แต่ผมว่ามันผิดที่ระบบนั่นแหละครับ
มองไปไกลๆมันผิดตั้งแต่ระบบการคัดคนเข้ามาเรียนของประเทศ มองเข้ามาใกล้ๆหน่อยก็ผิดที่ระบบการเรียนการสอน การประเมินผลการศึกษา
หมู่นี้ผมเลยชักอยากให้ยกเลิกระบบการสอบแบบที่ทำๆอยู่ไปซะ แต่ยังไงการประเมินว่านักศึกษามีความรู้ในวิชาที่ตนได้เรียนไปหรือเปล่าก็เป็นสิ่งจำเป็น แต่ถ้าไม่สอบแบบนี้จะทำยังไง ? แบ่งเป็นสอบย่อยๆเดือนละครั้งแทนดีมั้ย ? ข้อนี้ผมตอบไม่ได้จริงๆครับว่าอยากให้การสอบมันเป็นแบบไหน (บอกแล้วว่าแค่มาบ่น)
——————————————————————
ความบันเทิง
สิ่งที่ผมอยากเห็นในโลกอนาคตคือ การเรียนการสอนมันสนุกเหมือนการเล่นเกม เหมือนการดูหนัง เรานั่งอ่านหนังสือวันนึงจะเป็นจะตาย เบื่อ เหนื่อย เครียด… แต่เรานั่งเล่นเกมจนลืมกินข้าวกันได้ เราสามารถดูหนังได้เป็นวันๆ 10 แผ่นรวดต่อๆกันไปได้ (รวมถึงอ่านหนังสือที่ไม่ใช่หนังสือเรียนก็ทำได้ยาวนานเช่นกัน)
[ขอยืมภาพจาก Final Fantasy VII:Advent children]
ทั้งๆที่ผมว่าไม่ว่าจะเป็นเกมหรือหนัง มันก็คือ”การเรียนรู้”อย่างนึงนะครับ เรารับรู้เรื่องราวของตัวละคร ถ้าเป็นเกม เราสามารถรู้หมดว่าจะไปทางนี้ได้ต้องทำยังไงบ้าง มีไอเทมเป็นร้อยมีเวทมนต์เท่าไหร่เราจำได้หมด(แถมจำได้ของหลายเกมพร้อมกันอีกนะ - -”) ชื่อแปลกประหลาดบ้าบออะไรไม่รู้ก็ยังอุตส่าห์จำได้ (แถมเป็น long-term memory ใครถามปุ๊ปตอบปั๊ปอีก - -”) ทำไมชื่อยาไม่กี่ตัว ออกฤทธิ์ยังไง ห้ามใช้ตอนไหนมันจำยากจำเย็น ในหนังก็เหมือนกัน ลำดับเหตุการณ์ได้หมดตั้งแต่เริ่มเรื่องยันจบเรื่อง เล่าได้เป็นช็อทๆ ทำไมกลไกการเกิดสิ่งต่างๆในร่างกายเราจำไม่ได้
“มันต่างกันตรงไหนนะ” ทำไมอันนึงเป็นยาขมแต่อีกอันนึงเป็นยาหวาน ทั้งๆที่มันน่าจะหวานทั้งคู่ เป็นคำถามที่ดูเหมือนเป็นคำถามโง่ๆ แต่นี่เป็นสิ่งที่ผมพยายามคิดหาคำตอบในช่วงนี้ แต่ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ครับ… บางทีอาจจะไม่ตอบก็ได้ ถ้าทำให้มันหวานทั้งคู่ได้ผมอาจจะได้คำตอบขึ้นมาเอง…
มันจะตอบได้ง่ายอยู่เหรอครับ ในเมื่อคนที่ทำอาชีพสายสร้างสรรค์สิ่งบันเทิงให้คนเราตรงๆ ทำเกม ทำหนัง ยังไม่สามารถทำให้ทุกเกมมันสนุก และหนังทุกเรื่องสนุกได้เลย “ความสนุก”ของมนุษย์มันเกิดจากอะไร ? และต้องทำ”ยังไง”คนเราถึงจะสนุกได้ ? …นี่ตูต้องไปปรึกษาจิตแพทย์มั้ยเนี่ย - -” คงไม่ขนาดนั้นหรอกครับ 55+ มันเป็นศิลปะอย่างนึงล่ะมั้ง ทำให้คนนึงสนุก(ชอบ)ได้ อีกคนอาจไม่สนุก(ไม่ชอบ)ก็ได้ แต่อย่างน้อยผมว่าคนทำสนุก(ชอบ)ก็ยังดี ^ ^
——————————————————————
กลับไปที่ช่วงตั้นของ vol.1 ที่ผมบอกว่า สิ่งที่ผมอยากทำก็ทำตอนนี้ไม่ได้… สิ่งที่ผมอยากทำ คือ การทำสิ่งที่ผมรักและสนุกที่จะทำมันร่วมกับทีมที่ไว้ใจได้ครับ… ไว้ใจในฝีมือ ไว้ใจในความซื่อสัตย์ การทำสิ่งที่ผมรักคนเดียวมันก็สนุกครับ แต่มันสนุกได้แป๊ปเดียว มันเหงาอ่ะ ผมอยากจะเก่งสุดๆในด้านใดด้านหนึ่ง แล้วร่วมงานกับคนอื่นๆที่เก่งสุดๆเหมือนกันในด้านที่ผมโง่หรือด้านเดียวกันกับผมก็ได้ที่ผมคนเดียวคงทำให้มันสำเร็จไม่ได้ ร่วมงานกับคนที่เชื่อใจในฝีมือผม เชื่อว่าสิ่งที่พวกเราต้องการต้องมีผมเท่านั้นถึงจะสำเร็จได้ พวกเราช่วยกันทำอะไรที่มันเจ๋งๆ ที่มันไม่มีใครทำได้ ที่มันบ้า… ที่มันทำให้โลกของเราดีขึ้น
นี่เป็นหนึ่งในความฝันของผมช่วงนี้ครับ (ถึงจะเป็นคนเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ เปลี่ยนความฝันไปเรื่อยๆก็เถอะ - -”) งั้นก่อนอื่นผมก็ต้องเก่งสุดๆก่อนสินะครับถึงจะร่วมงานกับคนที่เก่งสุดๆได้
งั้นก่อนอื่นก็ต้องเรียนหมอให้มันจบก่อนสินะ - -” งั้นก่อนจะจบได้ก็ต้องเริ่มอ่านหนังสือได้แล้วสินะ - -”
จบครับ ^ ^
ปล.
-จะออก Commed แล้ว ออกวันอังคารนี้นะครับ ไปทั้งหมด 11 วัน เป็นการเอานักศึกษาสายวิทยาศาสตร์สุขภาพหลายๆคณะไปใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆแล้วช่วยกันพัฒนาหมู่บ้านเท่าที่สายงานของตนจะทำได้ คิดว่าคงได้อะไรๆกลับมาเยอะเหมือนกัน ถ้ามีอะไรน่าสนใจที่จะเขียนลงบลอกได้ เดี๋ยวกลับมาเล่าให้ฟังนะครับ ^ ^
ระหว่างนี้ใครคิดถึงก็จุดธูปเอาละกันนะครับ เผื่อโทรศัพท์ไม่มีสัญญาณ
Comments (21)
Category: My Attitude, My Life, My Medicine
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
