ศึกชิงเจ้ายุทธ์ การประลองวันฝนพรำ…
Writing by rathjungzz on Tuesday, 3 of July , 2007 at 11:55 pm
หลังจากมีสาส์นท้าดวลฉบับหนึ่งส่งมาให้ผมถึงห้องเรียน เมื่อประมาณหนึ่งเดือนที่แล้ว…
ผมเกิดเข้าใจความรู้สึกของ Hector ตอนถูก Achiles มาตะโกนท้าดวลปาวๆอยู่หน้าประตูเมืองในหนังเรื่อง Troy ขึ้นมาได้บัดนั้น คู่กรณีทั้ง 6 เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งมาก แถมพวกมันยังท้าดวลผมติดต่อกันทั้ง 5 วันไม่ปล่อยให้พักหายใจกลับไปหาลูกหาเมียเลย (อันหลังนี้ไม่มีนะคร้าบบ!!) จากคำบอกเล่าของเหล่าศิษย์พี่ที่เคยดวลกับพวกมันมาก่อน ผมแทบไม่เห็นทางชนะเลย (บอกแล้วว่าเหมือน Hector) แต่จะให้ผมถอยหนีไปก็คงไม่ได้ (เดี๋ยวจะไม่เหมือน Hector) ถูกมาท้าขนาดนี้แล้วก็คงต้องสู้เท่านั้น… (ไม่เกี่ยวกับ Hector แต่ไม่ไปสอบตูก็ตกสิ - -”)
หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ผมไม่ได้หายไปไหนครับ เพียงแต่ผมเอาเวลาไปทุ่มให้กับการเตรียมตัวฝึกวิชาเพื่อจะดวลกับพวกมันอย่างเต็มที่เท่านั้นเอง (ถึงจะแอบอู้บ่อยๆก็เถอะ) ถ้า้จะแพ้ยังไงก็ขอฝากรอยแผลไว้ให้พวกมันเจ็บใจเล่นบ้างก็ยังดี
และแล้ววันดวลก็มาถึง สถานที่ดวลคือชั้นบนสุดของตึกแห่งหนึ่งในขอนแก่น (ห้องสอบชั้น 7 คณะแพทย์ - -”)
เนื่องจากผมไม่ใช่พระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นที่จะอ่อยให้ก่อนแล้วพอจะแพ้ก็ค่อยบอกว่า “เฮ้อ… จริงๆไม่อยากเอาไอ้นั่นมาใช้ตอนนี้เล้ยยยย แต่เป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ…” เดี๋ยวคนดูจะพากันสงสัยว่า “ในเมื่อทำอย่างนั้นได้ ทำไมเอ็งไม่ทำตั้งแต่แรก” ดังนั้น เปิดศึกมาผมเลยงัดเอามันออกมาทุกอย่างที่ทำได้ จะปลดปล่อยสวัสดิกะ จะ Devil bat ghost จะซูเปอร์ไซย่าขั้นที่ 85 อะไรก็ว่าไป (นี่ถ้าขุดเดธ โน้ทมาใช้ได้คงขุดมาแล้ว) ซัดกันเมามันส์มากครับ(และมึนๆงงๆเดาๆ -*-) หลังจากแลกกับพวกมันอย่างดุเด็ดเผ็ดมันมานาน 1 อาทิตย์เต็มๆ การต่อสู้ก็มาถึงจุดสุดยอด.. เอ้ยย !! จุดสิ้นสุด…
สังเกตสภาพคู่ต่อสู้แล้วพวกมันพากันเยินพอตัว แต่ผมเองก็โดนของมันหนักเอาการเหมือนกัน ผมสลบเหมือดไปทันที (สงสัยจะกระทบกระเทือนสมอง เลยอาการหนักมาจนวันนี้ - -”) คงต้องรอให้กรรมการมาบอกว่าใครกันแน่เป็นฝ่ายชนะ แต่พอดีกรรมการคณะนี้ชอบอ้ำอึ้งและเล่นตัวให้นักศึกษาลุ้นเล่น สงสัยต้องรอไปอีกนานแหละครับกว่าจะรู้ผล…
สรุปว่าผมบ้าไปแล้ว… - -”
————————————————-
กลับมาเป็นคนปกติครับ 55+
ครั้งนี้บ่นเล่นนะครับ ยาว + ไร้สาระ โดยสิ้นเชิง
ผมสอบเสร็จแล้วครับ
ประเมินตัวเองหลังการสอบ
ทำได้มั้ย ? พูดตามตรงโดยรวมก็ถือว่าพอทำได้นะครับ แต่ก็ไม่น่าจะถึงกับคะแนนเยอะเวอร์อะไร ผมคิดว่าน่าจะออกมาแถวๆมีนนี่แหละ ถ้าผ่านก็ผ่านไม่มาก ถ้าตกก็ตกไม่มาก วิชาที่ทำไม่ได้ที่สุดคือบอสใหญ่นาม Pathology และทำได้ที่สุดคือ Embryology ไม่ว่าผมจะผ่านหรือไม่ผ่าน แต่สิ่งสำคัญที่สุด คือผมยังรู้สึกว่าตัวเองมีความรู้”ไม่พอ”
ประเมินตัวเองหลังการสอบ คิดว่าครึ่งเทอมแรกวิธีการเรียนที่ผมใช้ยังไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่ครับ ระบบที่ผมใช้ก็คือเข้าเรียนทุกคาบ (จริงๆแล้วโดดไป 2 พอดีวันนั้นไม่สบาย) ถึงแม้เข้าไปจะหลับบ้าง แอบไม่ตั้งใจฟังบ้าง แต่ก็จะฟังให้พอเข้าใจ จำอะไรได้ก็ดีจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร พอกลับบ้านไปก็ทำอะไรไปทั่วไปทีบ แต่ต้องอ่านหนังสือให้ได้เฉลี่ยตกวันละ 2 คาบ (หมายความว่าไม่ได้อ่านทุกวัน ว่างวันไหนก็อ่านแต่ถ้าวันนี้ไม่อ่าน พรุ่งนี้ต้องอ่าน 4) โดยไม่ต้องจำอะไร แค่อ่านให้พอเข้าใจ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเดียวก็เสร็จ แล้วพอใกล้สอบก็หยิบเอาชีทที่เคยอ่านไว้แล้วมาอ่านอีกรอบ แถมทำสรุปพร้อมๆกับจำอะไรๆที่สำคัญๆในช่วงใกล้สอบนี้ทีเดียวเลย
ปัญหาที่เกิด
1.ภาระมันไปตกกับช่วงใกล้สอบมากเกินไปครับ การไม่คอยทบทวนเสมอมาอ่านเอาช่วงสอบ แทบไม่ต่างกับการมานั่งอ่านใหม่หมดเลย สิ่งที่เคยเข้าใจไปแล้วก็ลืมไปหมดแล้วต้องมานั่งทำความเข้าใจใหม่ - -” สรุปเวลาวันละชั่วโมงที่เสียให้การอ่านหนังสือ เป็นการเสียเวลาฟรีๆ
2.มันเป็นความจำระยะสั้นสุดๆ (very) short-term memory หลังสอบเสร็จก็แทบไม่เหลือความรู้เลย (จริงๆในห้องสอบก็รู้สึกความรู้ค่อยๆหายไปทีละนิดๆอยู่นะ - -”)
3.ผมยังประมาทเกินไป ถ้าไม่ใช่คืนวันสุดท้ายจริงๆ ก็ยังไม่ยอมอ่านแบบจริงจังเท่าไหร่
ทางแก้ที่คิดไว้ตอนนี้
1.ผมจะจำเนื้อหาให้ได้ตั้งแต่ตอนเรียนในห้องเลย หลังเรียนเสร็จแต่ละคาบจะเสียเวลาซักนิดมานั่งดูว่าตะกี้ตัวเองเรียนอะไรไปบ้าง
2.การอ่านหนังสือที่บ้าน อ่านเสร็จจะนั่งจำพร้อมทำสรุปไปทีเดียวเลย เพราะวิชาแบบ Pharmacology, Parasitology, Microbiology วิชาพวกนี้สำหรับผมต้องการตารางเปรียบเทียบสุดๆว่าแต่ละตัวมันต่างกันยังไง ยาตัวนี้ฆ่าแบคทีเรียแกรมบวก ตัวนี้ฆ่าแกรมลบ อ่านไปซัก 10 ตัว(ใช้เวลาหลายวันอยู่)ก็เริ่มงง ไอ้ตัวที่อ่านไปตอนนั้นมันฆ่าอะไรได้่ฟะ (ที่แน่ๆมันทำตูงงตายได้ - -”) ก็เลยคิดว่าต้องสรุปตอนอ่านเสร็จเลยเท่านั้น
3.ก่อนจะอ่านเรื่องใหม่ ผมจะยอมเสียเวลาทบทวนเรื่องเก่าก่อนทุกครั้ง ซักคาบละ 2-3 นาที เพราะข้อสอบเองก็มีสิทธิ์ออกได้แค่คาบละ 6 ข้อ ดังนั้น ถ้าผมสรุปสิ่งสำคัญสุดๆมา 6 อย่างทุกครั้งที่อ่าน การเอา 6 อย่างนั้นมาทบทวนมันก็ไม่น่าจะเสียเวลาเท่าไหร่นะ
ผลเป็นยังไง คงต้องดูกันที่สอบไฟนอลนี่แหละครับ
————————————————-
ปล.
-เรียนแพทย์นี่ ถ้าเรียนให้มันดีๆ ไม่ใช่จบไปแบบเดาๆ มันก็ยุ่งเหมือนกันแฮะ - -” แล้วตัวผมเองตอนนี้ก็เข้ากิจกรรมค่อนข้างมาก ทำให้เวลาที่น้อยอยู่แล้วยิ่งน้อยสุดๆไปเลย เรื่องจะอัพบลอกบ่อยๆคงเป็นสิ่งที่ทำได้ยากซะแล้วนะครับ และเรื่องการไปคอยอ่านคอยคอมเม้นท์ให้กับบลอกเพื่อนบ้านหลายๆท่าน ก็คงทำได้ยากเช่นกัน สิ่งที่ผมทำได้อย่างมากในตอนนี้ก็คือ การอ่านใน feed เท่านั้น (แถมบางทียังอ่านผ่านๆอีก - -”) ถึงแม้ว่าผมจะดองบลอกนานเป็นเดือนแบบนี้ แต่ดูจากยอดก็ยังพอมีคนเข้ามาอยู่บ้าง ยังไงก็ขอบคุณทุกท่านจริงๆนะครับที่ยังคอยเข้ามาเสมอครับ ^ ^
Comments (23)
Category: My Nonsense
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
