Final Fantasy III : เล่นเกมแบบ Pessimistic
Writing by rathjungzz on Monday, 24 of December , 2007 at 12:11 am
ก็จบไปแล้วครับสำหรับ Final Fantasy III (DS) ที่ยืมเครื่องบักจิมมี่มาเล่น (มันชื่อนี้จริงๆนะครับ แต่กรุณาอย่านึกถึงหน้าตาคนชื่อจิมมี่ที่คุณรู้จัก 55+) ใช้เวลาเล่นไปทั้งหมดราวๆ 30 ชั่วโมง (โอว เอาไปอ่านหนังสือคงได้เยอะเลยเนอะ อีกนานเนอะกว่าจะสอบ T_T) จบเกมด้วย level ราวๆ 57 ครับ เกมนี้โกงแหลก ปั๊มไอเทมกระจาย ตูไม่มีเวลามานั่งเล่นเป็น 80 ชั่วโมงเหมือนสมัยเด็กๆแล้วเฟ้ย
ไม่ได้จะมาชวนไปเล่นนะครับ แต่พอดีระหว่างเล่นมันดันนึกอะไรขึ้นมาได้
เนื้อเรื่องในเกมมันมีอยู่ว่า โลกนี้ดำรงอยู่ได้ด้วยสมดุลของคริสตัล (สงสัยมั้ยทำไมต้องคริสตัล นั่นสิ - -”) คริสตัลมี 2 แก๊งค์ แก๊งค์สว่างกับแก๊งค์มืด ทีนี้ก็มีตาเฒ่าคนนึงอยากครองโลกเลยทำให้สมดุลมันเสีย (เอาเป็นว่าพอมันเสียแล้วมันจะครองได้ละกัน) เราก็เลยต้องเดินทางไปปราบมัน ในเรื่องนี้เรารับบทเป็นผู้กล้าทั้ง 4 คนครับ
———————————————————————–
ทีนี้ประเด็นที่ผมสนใจ มันคือเรื่องนี้ครับ… (ต้องบอกไว้ก่อนถึงเนื้อเรื่องมันจะง่ายๆ แต่ผมดันไม่เข้าใจอะไรตั้งหลายอย่าง อาจเป็นเพราะความโง่อังกฤษส่วนตัว - -”)
ผู้กล้า
เขาบอกว่าเด็ก 4 คนนี้ถูกชะตากำหนดไว้แล้วว่าต้องเป็น warrior of light คำถามก็คือ ทำไมต้องเป็น 4 คนนี้? ถ้าผมเป็นคริสตัลผมคงไปมองหาว่าโลกนี้ใครเจ๋งสุดด้านไหนแล้วก็มอบตำแหน่งผู้กล้า(แถมพลัง)ให้พวกมันไป รบชนะเอ็งก็เอาพลังไปดิ แถมได้ชื่อเสียงอีก ดีกว่าไปเอาเด็กที่ไหนไม่รู้มาเป็น มันจะเก่งให้รึเปล่าก็ไม่รู้ รบก็ไม่รู้เคยรบหรือเปล่า (ได้ข่าวว่ามี Ingus คนเดียวเป็นทหาร) เกิดสู้ๆไปมันดันปอดหนีไปใช้ชีวิตกลางทุ่งปล่อยให้โลกแตกไปผมไม่ซวยเหรอ พลังกุก็ให้มันไปแล้ว จะไปหาใครล่ะทีนี้ - -” แต่ถ้ามองอีกมุมนึงก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าถ้าไปเอาคนเจ๋งสุดที่ว่ามามันจะไม่หนี อาจมีศักดิ์ศรีค้ำคออยู่ไม่ให้มันหนี (เป็นถึงนักดาบที่เก่งที่สุดในโลกเกิดวิ่งหนีกลางสนามรบขึ้นมาคงขายหน้าพิลึก) แต่โดยนิสัยพระเอกทั่วไปก็คงจะยอมตายเพื่อโลกนี้ให้อยู่ แต่มันก็ไม่แน่หนิ?
ถ้าแบบนั้นสิ่งที่คริสตัลทำมันอาจฉลาดแล้วก็ได้นะครับ หาเอาเด็กที่ยังบริสุทธิ์ๆอยู่ อาศัยอยู่บ้านนอก ไม่มีกิเลสอะไรมากนัก หลอกให้ทำอะไรก็ทำ(ถึงมันจะเป็นเรื่องดีก็เถอะ) คริสตัลคงมีระบบเซ็นเซอร์ตรวจจับสแกนดูว่าเด็กคนไหนน่าจะยอมทำตามมันแน่ๆ
ผมกำลังจะพูดถึงสิทธิเสรีภาพของเด็กทั้ง 4 คนนั้นครับ มันยุติธรรมแล้วเหรอที่เกิดมาก็มีหน้าที่ระบุไว้ชัดเจนเลยว่าต้องไปกู้โลกนะ ถึงจะมารู้ตัวเอาตอนเป็นวัยรุ่นก็เถอะ (รู้สึกนึกถึง Genetic disease ที่มาแสดงอาการตอนวัยรุ่นขึ้นมาตะหงิดๆ - -”) “ชะตากำหนดมาแล้วให้พวกเจ้าต้องเป็น warrior of light” ผมแค่รู้สึกว่าพวกเขาน่าจะมีสิทธิ์เลือกทางเดินชีวิตของตนเองมากกว่า จะเป็นไม่เป็นก็เรื่องของตูดิ (เห็นเดี๋ยวนี้กระแสต่อสู้โชคชะตายิ่งมาแรงอยู่)
ผมมองว่ามันสะท้อนค่านิยมของสังคมที่ยึดติดกับชะตาชีวิตและดวงอยู่บ้างเหมือนกันนะครับ การที่จู่ๆวันนึงดันส้มหล่น(ที่ยังไม่รู้ว่าสรุปว่าส้มดีหรือส้มเน่า)ลงมาใส่ให้กลายเป็นผู้กล้าขึ้นมา ผมว่ามันก็เหมือนการถูกหวย 10 ล้านของคนเราแหละครับ เด็กพวกนี้ไม่ต้องฝึกฝนแทบเป็นแทบตาย ไม่ต้องผ่านการรบมา 100 ศึก ผ่านความตายมาพันครั้ง ก็ได้รับเลือกเป็นผู้กล้าขึ้นมาซะงั้น เล่นดวงล้วนๆไม่เอาอย่างอื่นเลย เหมือนเราๆที่มันก็ต้องมีบ้างแหละครับที่อยากจะให้จู่ๆก็มีส้มหล่นมาใส่ชีวิต
ระหว่างผจญภัย
ทั้ง 4 เดินทางผ่านหมู่บ้านผ่านปราสาทมากมาย แต่ละครั้งที่เข้าไปก็จะพบว่าที่ต่างๆก็กำลังประสบปัญหาปีศาจคุกคามเหมือนกัน เราก็ช่วยแต่ละที่ให้พ้นจากอันตรายไปได้ แต่ทีนี้… ผมสงสัยว่าหลังจากเราช่วยไปแล้ว แต่ละที่ได้ทำอะไรบ้างเพื่อช่วยเหลือเราบ้าง ผมไม่เห็นเขาจะทำอะไรเท่าไหร่เลย หลักๆก็ให้ยืมเรือ ยืมเรือเหาะ ให้ของเล็กๆน้อยๆ ก็ไม่ได้ช่วยเพราะหวังผลตอบแทนอะไรหรอกนะ แต่ตูกำลังจะไปกู้โลกนะเฟ้ย ไม่ได้เดินเล่นเก็บเห็ด เพราะฉะนั้นน่ะ..
กำลังทหารน่ะมีมั้ยยย ไม่มีก็ไปเกณฑ์มาสิฟะ ผ่านหมู่บ้านตะกี้ตูยังเห็นบักนั่นนั่งซดเบียร์ม่อสาวอยู่เลย ไปเอามันมารบ!! โลกเรากำลังจะแตกอยู่แล้วนะ ไม่ต้องไปสนใจเก็บทหารไว้ป้องกันประเทศกลัวใครเขามารุกรานแล้ว มีอะไรขนมาสู้กับปีศาจให้หมดสิเฟ้ย ฝากความหวังไว้กับเด็ก 4 คน ส่วนตัวเองนอนตีพุงอยู่บ้านแล้วก็พูดว่า “เอาใจช่วยนะ” อืม…ช่วยได้เยอะเลย (โหดมะๆ 555+)
แล้วก็อย่างที่บอกว่ากำลังจะไปกู้โลก ซุมร้านขายของหน้าเลือดทั้งหลายเอ็งยังมีกะจิตกะใจจะเก็บตังค์ค่าดาบค่าหอกตูอีกเหรอฟะ - -” เกิดโลกมันแตกขึ้นมาเอ็งจะไปขายให้คร้ายย (หรือมันกำลังคิดเก็บตังค์สร้างยานอวกาศไปดวงจันทร์ -*-)
หลังปราบปีศาจได้สำเร็จ
วันแรก ทั่วโลกต่างยินดีแซ่ซ้องสรรเสริญ ไอ้พวกไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยในชีวิตนี้โผล่หัวกันมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะเต็มไปหมด (ไอ้พวกพ่อค้าหน้าเลือดที่ขูดรีดค่าดาบตูตะกี้ก็เสนอหน้ากันมาเชียว)
วันต่อๆมา ทั้ง 4 กลับไปทำหน้าที่เดิมของตนเอง แต่มันจะเหมือนเดิมให้รึเปล่า? หลายๆคนอาจได้รับเสนอตำแหน่งใหญ่ๆในหลายๆประเทศ คนที่มีงานทำอยู่แล้วอาจจะไม่รับ แล้วทุกคนมีงานทำรึเปล่า? ไปกู้โลกมาทั้งทีจะอยู่บ้านนอกไปตลอดชีวิตเลยเหรอ? ถึงจริงๆมันจะเป็นชีวิตที่ไม่เลวก็เถอะ แต่พวกเขาต่างก็เป็นคนหนุ่มสาว คงอยากออกไปเผชิญโลกภายนอกบ้างซัก 10-20 ปี แล้วคนที่ไม่รับตอนแรกต่อมาเห็นเพื่อนได้ดิบได้ดีจะไม่อยากมีมั่งเหรอ?
3 เดือนต่อมา ข่าวการอภิเษกของผู้กล้า Ingus กับเจ้าหญิง Sara
1 ปีต่อมา (ทั้ง 4 ผู้กล้าน่าจะเป็นคนประเทศเดียวกัน) ขุมกำลังระดับเทพสะสมในประเทศเดียว ประเทศอื่นยอมไม่ได้ ทำให้เริ่มสะสมกำลังทหาร แรกๆก็เอาไว้ป้องกันตัวเองดีอยู่หรอกกลัวเขาเอาผู้กล้ามาบุก หลังๆสะสมไว้เยอะเข้าชักอยากไปบุกเขาแทน อาจมีการทดลองยิงปืนใหญ่ข้ามมหาสมุทรลองดู
10 ปีต่อมา ด้วยความว่างจัด เห็นทุ่งดอกกระเจียวประเทศข้างๆสวยดีไปยึดมาดีกว่า ที่ผ่านมารบแต่กะปีศาจวันนี้ขอรบกับคนเองมั่งละกัน
20 ปีต่อมา “ผู้กล้า Ingus โต้ข่าวเตียงหัก ประกาศทุ่มสองล้านล่าตัวซ้อ Seven” “ผู้กล้า Arc โต้ข่าวแอ๊บแมน ยันไม่ได้เลี้ยงต้อยเจ้าชาย Alus ประกาศแค่พี่น้องกันจริงจริ๊ง”
…
ผมแค่คิดว่า การมีชื่อเสียงมันก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป มันก็ต้องแลกกับอะไรหลายๆอย่างมาเหมือนกันนะครับ ถ้า Ingus ไม่ได้เป็นผู้กล้า แต่ไปแต่งงานกับหญิงชาวบ้านธรรมดา ถึงจะเตียงหัก 10 รอบก็ไม่ได้ฉาวโฉ่เท่าท่านผู้กล้า(ผู้แสนดี)เตียงหักหรอกครับ (ทั้งๆที่จริงๆจะหักไม่หักมันก็เรื่องส่วนตัวของตูน้า) เขาแลกมาด้วยการที่ต้องเป็นคนดีสมบูรณ์แบบ(เพราะต้องเป็นแบบอย่างให้”เยาวชน”) แต่เขาก็ได้ลาภยศสรรเสริญและการยอมรับของคนในสังคมตอบกลับมา (ซึ่งก็ไม่รู้คุ้มรึเปล่า)
มองในมุมของปีศาจ
“ผมเป็นสิ่งที่มนุษย์เรียกกันว่าปีศาจ ผมเกิดใน species งูพ่นไฟได้ที่เรียกว่ามังกร พวกเขาบอกกันว่าผมรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว นิสัยดุร้าย แต่ผมก็ภูมิใจในร่างกายของผม และผมก็คิดว่าร่างกายของมังกรเพศเมียนั้นสวยงามกว่าร่างกายของพวกมนุษย์เป็นไหนๆ ตั้งแต่ผมฟักออกมาจากไข่มา มามี๊ก็จะไปคอยคาบมนุษย์ขึ้นมาให้กินเป็นอาหาร ผมไม่คิดว่ามามี๊ทำผิดนะ ก็ทำไมล่ะ ที่พวกมนุษย์ก็ไปฆ่าสัตว์อื่นมากินอาหารเหมือนกันหนิ (แถมกินแหลกซะด้วยนะ) มนุษย์ก็เป็นอาหารของพวกผมเหมือนกัน (บางครั้งผมยังเห็นมนุษย์เอาญาติๆของผมไปกินเลย)
ครั้งแรกที่ผมพ่นไฟได้ ผมดีใจมากๆ ถึงมันจะเป็นไฟเล็กๆแค่พอจุดซิการ์ให้ปาป๊าดูดก็เถอะ ตอนผมเริ่มบินได้ ตอนผมเริ่มหาอาหารกินเองได้(ก็คงเหมือนพวกมนุษย์หางานทำได้สำเร็จ) ทุกๆครั้งผมดีใจมาก กว่าผมจะมีวันนี้ได้ผมก็ผ่านรอยยิ้ม ผ่านน้ำตา ผ่านฝนผ่านหนาว ผ่านอะไรๆมาเยอะเหมือนกันนะ
ตอนนี้ ร่างกายของผมมีดาบปักอยู่ ลมที่รั่วเข้าไปใน intrapleural space ของผมทำให้ผมหายใจได้ลำบาก (พวกมนุษย์เรียกว่าอะไรนะ dyspnea รึเปล่า) อืม… แรงจะพ่นไฟคงไม่มีแล้ว ร่างกายท่อนล่างของผมโดนไฟเผา ไฟที่เป็นพลังที่มนุษย์กลุ่มนึงได้รับมาจากโลกใบนี้ เขาบอกว่าเขาจะไปกู้โลก ให้ผมไปตายซะ ทำไมกันล่ะ…ทำไมผมถึงไม่ควรมีชีวิตอยู่ ทำไมโลกนี้ถึงเห็นว่าผมไม่ควรมีชีวิตอยู่ ผมเองก็อยากมีชีวิตต่อไปนะ ผมเองก็รักชีวิตผม ผมเองก้มีคน(ตัว)ที่รอให้ผมกลับไปหาอยู่
ตอนก่อนออกจากรัง เมียผมบอกว่า “รีบๆกลับมานะ ลูกๆรออยู่” ผมก้มลงเลียลูกน้อยๆของผมทั้ง 5 ตัวก่อนตอบว่า “อื้ม แล้วจะรีบกลับมานะ” แล้วผมก็บินออกมาเพื่อหาอาหารกลับไปให้ครอบครัวตามปกติเหมือนทุกๆวัน แต่วันนี้…มันเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ปกติขึ้น…
ผมคงไม่ได้กลับไปหาพวกเขาอีกแล้ว พวกเขา…เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของผม จากนี้ไปพวกเขาจะอยู่กันยังไงนะ จะต้องคอยหลบๆซ่อนๆพวกมนุษย์ยังไง ผมเป็นห่วงจริงๆ…”
…
เป็นมอนสเตอร์ก็มีหัวใจนะคร้าบบบ เราเอาคำว่าชั่วร้ายไปตีใส่กระโหลกพวกเขา แล้วก็ได้สิทธิ์การฆ่าพวกเขาโดยชอบธรรมมา มันยุติธรรมแล้วเหรอ?
จริงๆผมแค่คิดว่าเนื้อเรื่องแฟนตาซีง่ายๆ จริงๆมันเองก็แฝงความรุนแรงไว้ข้างในเหมือนกันนะครับ เพราะมันมากินเรา เราเลยต้องไปฆ่าล้างบางมัน มันเป็นการแก้ปัญหาที่ดูไม่ค่อยจะสวยเท่าไหร่เลย แล้วพอมาเป็นโลกแห่งความเป็นจริง คนด้วยกันเองก็กลายเป็นมอนสเตอร์ขึ้นมา คนที่อยู่คนละฝ่ายกับเรามันก็คือปีศาจ…ต้องฆ่าล้างบางมันให้หมด จะดีเหรอ? บ้าเหรอ ใครจะคิดงี้? แต่คนคิดงี้ก็เยอะแยะนะครับ ลองเข้าไปดูตามกระทู้โจรใต้สิครับ ผมไม่ได้มาเสนอทางออกปัญหาภาคใต้นะครับ ผมแค่รู้สึกไม่ค่อยดีเวลาที่มีคนมองพวกเขาว่าไม่ใช่คน (ก็ใช่สิ ผมไม่เคยมีคนที่รักถูกโจรใต้ฆ่าตายหนิ)
———————————————————————–
555+ จบแล้วครับ มองโลกในแง่ร้ายเอาการอยู่นะ ยาวมาก ผมว่าจริงๆอะไรๆมันก็ไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอกครับ
ผมแค่ลองคิดมากกับอะไรเล็กๆน้อยๆดูเท่านั้นครับ ^ ^ ก่อนจากกันขอพูดความรู้สึกเกี่ยวกับตัวเกมสั้นๆละกันนะครับ ผมไม่สนนะครับว่ามันเป็นเกมกี่ปีแล้ว แต่ในเมื่อมันขายในปัจจุบันผมก็จะเอามาตรฐานของปัจจุบันตัดสิน
-เป็นเกมที่สนุกเกมนึงครับ เล่นไปก็ติดไป เพลินดี 55+ โดยรวมแล้วผมชอบครับ
-เนื้อเรื่อง Plot มันง่ายเกินไป ตัวละครไม่ค่อยมีมิติ ไม่ค่อยมีความสมจริงของเนื้อหา ด้านความสมจริงในซีรีย์นี้ที่ผมเคยเล่น(ก็เคยอยู่ไม่กี่ภาคหรอก) ผมยกให้ Final Fantasy Tactics กับ XII กินขาดเลยครับ
-ความยาก พวกเคยเล่นภาคก่อนมาต่างบอกว่าภาคนี้มันง่ายเกิน ให้มันได้งี้ดิ จะบ้าพลังไปถึงไหน แค่นี้ผมว่ามันก็ยากสุดๆแล้ว -*- เวลาจะเล่นยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ ขอแบบเล่นง่ายๆไม่ต้องคิดอะไรมากแต่ก็จบเกมได้ได้ป่ะ (แต่ก็ยอมรับว่าหลังจากเคลียร์ได้แบบยากๆนี่ก็แอบภูมิใจอยู่นะ 55+)
-กราฟิค ถึงมันจะสวยขึ้นกว่าสมัยก่อนแบบเที่ยบกันไม่ติดแต่ผมก็ยังอยากให้มันสวยกว่านี้ อย่างน้อยก็ให้มันเท่า FF9 เถอะ ถ้าทำเป็น3Dแล้วมันจะไม่สวยก็ไม่เห็นต้องทำเลย หรือถ้าจะทำแล้วมันไม่พอในแผ่นเดียวก็ทำหลายๆแผ่นก็ได้หนิครับ คนอยากจะเล่นยังไงก็ซื้ออยู่แล้วล่ะ Cutscene ที่เป็น Movie น่าจะมีเยอะๆเหมือนไฟนอลภาคอื่นๆ น่าจะมีMovie ฉากจบ
-สุดท้าย Refia น่ารักมากๆเลยยย ว่างๆไปขี่โจโกโบะเล่นกับพี่มั้ย 
ชุดไหนก็น่ารออออ…อะ…กอ ร๊ากก (ยิ่งชุดหูแมวนี่ใช่เลย 55+)
———————————————————————–
จบครับ
ปล.
-เล่นไฟนอลก่อนสอบไฟนอลอีกแล้ว T_T
-รอ Final Fantasy IV (DS) ปิดเทอมน่าจะได้เล่น ถ้าไม่ไปเที่ยวไหน ถ้าไปเที่ยวก็ไว้เล่นตอนว่างๆละกัน ไม่รีบๆ 55+
-อยากให้รีเมคภาคแรกๆทุกภาคเลย กราฟฟิคไม่สวยตูไม่แตะ
-ถ้าผมเข้าไปอยู่ในเกมได้ ผมไม่ขอเป็นผู้กล้าหรอกครับ ขอเป็นตัวประกอบเล็กๆซักตัวแต่ได้ทำอะไรเท่ๆที่ช่วยให้พวกเขากู้โลกได้สำเร็จก็พอแล้ว
-ถ้าอยากอ่าน Review แบบปกติมนุษย์มนาทั่วไป ลองไปอ่านได้ที่บลอกพี่ปัดครับ 55+
Comments (14)
Category: My Entertainment
- Add this post to
- Del.icio.us -
- Meneame -
- Digg
